شناخت، تحلیل و بررسی کاربرد هوش جمعی الگوریتم‌ بهینه‌سازی فیزاروم در معماری و شهرسازی

نویسندگان

1 دانشگاه تهران

2 دانشگاه تهران

3 دانشگاه هنر

doi
10.22059/jfaup.2021.302918.672460
چکیده

در سال‌های گذشته، الگوریتم‌های بسیاری معرفی شدند تا به طور خاص مسائل بهینه‌سازی مختلفی در زمینه رشته‌های معماری و شهرسازی را حل کنند که ردپای طبیعت در اکثر این الگوریتم‌ها به چشم می‌خورد. انگیزه چنین الگوریتم‌هایی حل مسائل پیچیده‌ی مطرح مانند بهینه‌سازی انرژی، سازه، قطعات نما، حل چالش‌های موجود در طراحی گره‌های شهری، مسیریابی بهینه راه‌آهن و شریان‌های شهری، مدیریت ترافیک و دیگر بحث‌های مرتبط در مقیاس‌های خرد و کلان می‌باشد. هدف این پژوهش در گام نخست بررسی الگوریتم‌های هوش‌جمعی و در گام بعدی، سنجش رفتاری الگوریتم بهینه‌سازی فیزاروم در فرم‌یابی شبکه‌راه‌آهن‌شهری‌تهران با تعریف چهار پارامتر شامل گسل‎‌ها، بناهای تاریخی، زیرگذرها و پل‌ها-تقاطع‌ها، به عنوان موانعی برای رشد و مسیریابی در فضای مسئله می‌باشد. روش پژوهش حاضر، استدلالی و گردآوری مطالب مبتنی بر روش کتابخانه‌ای جهت آشنایی با اصول و قوانین حاکم بر الگوریتم‌های هوش‌جمعی است. در ادامه نیز به کمک مدل‌سازی‌ها و شبیه‌سازی‌های نرم‌افزاری، به بررسی و سنجش رفتاری الگوریتم بهینه‌سازی فیزاروم در برخورد با موانع تعریف شده در فرم‌یابی شبکه‌راه‌آهن‌شهری‌تهران خواهد پرداخت. یافته‌ها و نقشه‌های خروجی حاصل از مسیریابی فیزاروم در فضای مسئله حاکی از شناسایی درست موانع تعریفی و فرم‌یابی دقیق و البته بدیعی از شبکه‌راه‌آهن‌شهری‌تهران است. الگوریتم بهینه‌سازی فیزاروم توانسته با دقت و بدون خطا، فرم‌یابی شبکه را بدون تقاطع با موانع تعریف‌شده انجام دهد.