تأثیر محلولپاشی سیلیکات پتاسیم و نیترات کلسیم بر عملکرد دانه، رنگدانههای فتوسنتزی و غلظت عناصر معدنی دانه گلرنگ (Carthamus tinctorius) در شرایط دیم
نویسندگان
1 گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران
2 گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران
doi
10.22034/csrar.2024.420599.1375چکیده
به منظور بررسی محلولپاشی نیترات کلسیم و سیلیکات پتاسیم بر گیاه گلرنگ در شرایط دیم، آزمایشی بصورت فاکتوریل و در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار اجرا گردید. تیمارهای آزمایش شامل سیلیکات پتاسیم و نیترات کلسیم هر یک در سه سطح صفر، 1 و 2 کیلوگرم در هزار لیتر آب بودند. نتایج نشان داد اثر متقابل نیترات کلسیم و سیلیکات پتاسیم تأثیر معنیداری بر عملکرد دانه، عملکرد زیستی، تعداد شاخه جانبی و وزن هزار دانه داشت و سبب افزایش آنها شد. بیشترین عملکرد دانه در سطح یک کیلوگرم در هزار لیتر آب سیلیکات پتاسیم و نیترات کلسیم (1034 کیلوگرم در هکتار) بود. بجز فلاونوئید اثر متقابل سیلیکات پتاسیم و نیترات کلسیم تأثیر معنیداری بر مقدار کلروفیل a، b، کارتنوئید و آنتوسیانین در برگ داشت. بیشترین مقدار کلروفیل a و کارتنوئید در سطح دو کیلوگرم در هزار لیتر آب نیترات کلسیم و سیلیکات پتاسیم بود. غلظت نیتروژن و پتاسیم دانه همراه با افزایش غلظت سیلیکات پتاسیم و نیترات کلسیم افزایش یافت بطوریکه بیشترین درصد نیتروژن دانه در سطح دو کیلوگرم در هزار لیتر آب سیلیکات پتاسیم و نیترات کلسیم (5/01 درصد) و در مورد پتاسیم دانه در سطح دو و یک کیلوگرم در هزار لیتر آب سیلیکات پتاسیم و نیترات کلسیم (4/97 درصد) حاصل شد. براساس نتایج این آزمایش میتوان بیان کرد که محلولپاشی یک کیلوگرم سیلیکات پتاسیم و دو کیلوگرم نیترات کلسیم در هزار لیتر آب برای گلرنگ در شرایط دیم مناسبتر است.