تأثیر عوامل فرهنگ دینی بر کیفیت آموزش مجازی در دورۀ شیوع ویروس کرونا (مورد مطالعه: مرکز آموزش مجازی دانشگاهیان)
نویسندگان
1 دکترای علوم سیاسی، گرایش اندیشۀ سیاسی در اسلام. استادیار گروه معارف اسلامی دانشگاه علامه طباطبایی
2 کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی، گرایش بازرگانی بینالمللی. دانشگاه پیام نور تهران غرب. تهران، ایران
doi
چکیده
هدف: ﻫﺪف از انجام پژوهش حاضر، ارزیابی مؤلفهها و عوامل فرهنگ دینی مؤثر بر کیفیت آموزش مجازی، مانند کارامدی در ارائۀ محتوا، تعامل حرفهای و ارزشیابی مبتنی بر شاخصهای وفای به عهد، حسن خلق و صداقت بود که از اهمّ شاخصها در فرهنگ دینی به شمار میآیند. روش: پژوهش حاضر به روش توصیفی- تحلیلی از نوع پیمایشی و روش گردآوری اطلاعات میدانی انجام و از فرمول کوکران برای جوامع نامعین استفاده شد. حجم نمونه 384 نفر تخمین زده شد و تعداد 401 پرسشنامه صحیح و قابل استفاده تهیه شد. یافتهها: فرضیههای پژوهش، اعم از کارامدی در ارائۀ محتوا، تعامل حرفهای و ارزشیابی مبتنی بر وفای به عهد، حسن خلق و صداقت، به طور معناداری بر کیفیت آموزش مجازی دانشجویان در مرکز آموزش مجازی دانشگاهیان مؤثر بودند. نتیجهگیری: نتایج بیانگر این بود که عوامل مطالعهشده، بر کیفیت آموزش مجازی دانشجویان تأثیرگذارند.
