ارزیابی محلولپاشی سولفات آهن بر عملکرد کمی و کیفی ارقام ذرت دانهای
نویسندگان
1 گروه زراعت دانشکده کشاورزی دانشگاه زابل، زابل، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد اگرواکولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
3 گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
doi
10.22034/csrar.2023.353238.1258چکیده
عناصر ریزمغذی در گیاهان زراعی با تأثیر بر فرایندهای رشد و نمو، شاخصهای کمی و کیفی آنها را تغییر میدهند. با تکمیل مصرف عناصر غذایی کممصرف از طریق محلولپاشی، میتوان وضعیت رشد گیاه را در شرایط بحرانی بهبود بخشید. این پژوهش به منظور ارزیابی محلولپاشی سولفات آهن بر عملکرد کمی و کیفی ارقام ذرت دانهای، طی سال زراعی 95-94 در شهرستان زهک به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار اجرا گردید. تیمارهای آزمایش شامل چهار رقم ذرت دانهای (سینگلکراس 704، لیماگرین LG 36.07، ماکسیمای ایرانی و ماکسیمای مجارستانی) به عنوان عامل اول و محلولپاشی سولفات آهن در سه سطح (عدم محلولپاشی (شاهد)، سه و شش گرم در لیتر) به عنوان عامل دوم بودند. نتایج مقایسه میانگینها نشان داد که بیشترین عملکرد دانه (4251/6 کیلوگرم در هکتار) از رقم لیماگرین در شرایط محلولپاشی شش گرم در لیتر سولفات آهن، افزایش 49/13 درصدی را در مقایسه با کمترین مقدار نشان داد. علاوه بر این، نتایج نشان داد که درصد نیتروژن و پروتئین دانه در رقم لیماگرین (به ترتیب 1/4 درصد و 8/75 درصد) دارای بیشترین مقدار بود. همچنین درصد نیتروژن و پروتئین دانه در شرایط محلولپاشی شش گرم در لیتر سولفات آهن (به ترتیب 1/33 درصد و 8/31 درصد) افزایش یافت. درصد نیتروژن افزایش 9/02 درصدی و مقدار پروتئین، افزایش 8/9 درصدی را نسبت به تیمار عدم محلولپاشی (شاهد) نشان دادند. به طور کلی جهت رسیدن به حداکثر عملکرد دانه استفاده از رقم لیماگرین در شرایط محلولپاشی شش گرم در لیتر سولفات آهن پیشنهاد میشود.