ارزیابی محلول‌پاشی سولفات آهن بر عملکرد کمی و کیفی ارقام ذرت دانه‌ای

نویسندگان

1 گروه زراعت دانشکده کشاورزی دانشگاه زابل، زابل، ایران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد اگرواکولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران

3 گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران

doi
10.22034/csrar.2023.353238.1258
چکیده

عناصر ریزمغذی در گیاهان زراعی با تأثیر بر فرایندهای رشد و نمو، شاخص‎های کمی و کیفی آن‎ها را تغییر می‎دهند. با تکمیل مصرف عناصر غذایی کم‎مصرف از طریق محلول‎پاشی، می‎توان وضعیت رشد گیاه را در شرایط بحرانی بهبود بخشید. این پژوهش به منظور ارزیابی محلول‌پاشی سولفات آهن بر عملکرد کمی و کیفی ارقام ذرت دانه‌ای، طی سال زراعی 95-94 در شهرستان زهک به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک‎های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا گردید. تیمارهای آزمایش شامل چهار رقم ذرت دانه‌ای (سینگل‎کراس 704، لیماگرین LG 36.07، ماکسیمای ایرانی و ماکسیمای مجارستانی) به عنوان عامل اول و محلول‌پاشی سولفات آهن در سه سطح (عدم محلول‌پاشی (شاهد)، سه و شش گرم در لیتر) به عنوان عامل دوم بودند. نتایج مقایسه میانگین‎ها نشان داد که بیشترین عملکرد دانه (4251/6 کیلوگرم در هکتار) از رقم لیماگرین در شرایط محلول‌پاشی شش گرم در لیتر سولفات آهن، افزایش 49/13 درصدی را در مقایسه با کمترین مقدار نشان داد. علاوه بر این، نتایج نشان داد که درصد نیتروژن و پروتئین دانه در رقم لیماگرین (به ترتیب 1/4 درصد و 8/75 درصد) دارای بیشترین مقدار بود. هم‎چنین درصد نیتروژن و پروتئین دانه در شرایط محلول‌پاشی شش گرم در لیتر سولفات آهن (به ترتیب 1/33 درصد و 8/31 درصد) افزایش یافت. درصد نیتروژن افزایش 9/02 درصدی و مقدار پروتئین، افزایش 8/9 درصدی را نسبت به تیمار عدم محلول‌پاشی (شاهد) نشان دادند. به طور کلی جهت رسیدن به حداکثر عملکرد دانه استفاده از رقم لیماگرین در شرایط محلول‌پاشی شش گرم در لیتر سولفات آهن پیشنهاد می‎شود.