فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

 هدف: هدف از انجام این پژوهش، تبیین رویکرد آموزش دانشگاههای ایران به فرهنگ و ارتباط آن با کیفیت آموزش دروس پایۀ معماری در مقطع کارشناسی بود؛ زیرا مطالعۀ پیشینۀ پژوهش نشان داد موضوع فرهنگ در دانشگاههای ایران به ندرت مطرح شده است. اهمیت موضوع در این بود که دانشگاهها تنها مراجع رسمی آموزش در ایران محسوب می‌شدند. روش‌: از آنجا که این پژوهش در دستۀ مطالعات کیفی و توصیفی قرار داشت، برای جمع‌آوری داده‌ها از ابزار کتابخانه، اینترنت، مصاحبه و مطالعات میدانی و نیز تحلیل محتوا به عنوان بهترین روش استفاده شد. در روند جمع‌آوری داده‌ها، مشخص شد این مصاحبه به شیوۀ مصاحبه گروهی و در چند مرحله، با سؤالات باز، متمرکز و مسئله‌محور اندیکاسیون داشت. یافته‌ها: آموزش باید در بستر مناسب و به صورت کار گروهی که از مصادیق رفتار فرهنگی است، انجام شود. در این پژوهش، جایگاه فرهنگ در دروس پایۀ معماری بررسی شد. یافته‌ها حاکی از آن بود که دانشکده‌های معماری تعریفی برای فرهنگ آموزشی نداشتند. برای نخستین بار مفهوم جدیدی با عنوان «فرهنگ آموزش» معرفی شد که ویژگی‌های آن با استفاده از با تحلیل داده‌های حاصل از مصاحبه استخراج شد. نتیجه‌گیری: شیوۀ آموزش معماری از حالت سنّتی به دانشگاهی تبدیل شد و از توجه به فرهنگ بومی و ارزشهای آن غافل ماند. این مطالعه نشان داد دانشجویان باید در یک نظام آموزشی با جوهر فرهنگی پرورش یابند که این امر تنها با ایجاد فرهنگ آموزش میسّر می‌شد. در نهایت، پژوهش، مدلی از دانشگاه فرهنگ ساز را ارائه کرد.