هوره، یادگار اجداد کُرد با نگاهی بر هورۀ صیدقلی کشاورز

نویسندگان

1 کارشناس‌ارشد زبان و ادبیات فارسی.

2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات عربی.

3 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات عربی

doi
چکیده

مردم کرد از روزگاران پیشین با نوای روح­بخش موسیقی به آوازخوانی می­پرداختند و بازتاب آن را در قالب «سیه­چَمانه» در مناطق هورامی، «گورانی» در مناطق کردنشین کردستان و کرمانشاه، و «هوره» در میان ایل کلهر و طوایف سنجانی می­بینیم. هوره بخش مهمی از فولکلور قدیم مناطق ایلام، کرمانشاه، کردستان و لرستان را دربر می­گیرد و در این زمینه می­توان به هورۀ شاعرانی همچون حسینی (ایلام)، علی­نظر (اسلام­آباد غرب)، سلیمان (گهواره)، اَوْل­ْعزیز (عبدالعزیز از اسلام­آباد غرب) و صیدقلی کشاورز (از روستای لاله­وند بخش ماهیدشت کرمانشاه) اشاره کرد. صیدقلی یکی از هوره­سرایان مشهور و نامی است که تاکنون صداهای ماندگاری از خویشتن بر جای نهاده است. وی در قالب هوره به بیان عشق خویش به معشوق، درد و تحمل هجران، گاهی «پایه­موری» (هورۀ سوزناک و مرثیه) و نیز گاهی به اخوانیات پرداخته است. نویسندگان مقالۀ حاضر می­کوشند با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی و بررسی نمونه­های تصادفی از میان هوره­های فراوان صیدقلی کشاورز، ضمن معرفی بیشتر این نوای سنتی، به تبیین و بررسی آن­ها از دیدگاه زیبایی­شناسی بپردازند.