گونه شناسی نظام مدیریت شهری در ایران، روند تحولات و چشم انداز اصلاحات
نویسندگان
1 استاد برنامه ریزی شهری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر، تهران، ایران
2 دانشگاه آکسفورد بروکس
doi
10.22059/jfaup.2019.292694.672370چکیده
چکیده بیش از یکصد سال از شکلگیری و استقرار نظام مدرن مدیریت محلی/ شهری در ایران میگذرد. در طول این مدت، نظام مدیریت شهری تحولات مهمی را از نظر رهبری سیاسی و اجرایی در سطح محلی از سر گذرانده است. هدف این مقاله، بررسی گونهشناختی نظام مدیریت شهری در ایران و تغییرات آن با رویکرد نهادگرایی تاریخی و کنشگرمدار است. مطابق با این رویکرد، سه دوره اصلی در تاسیس و تحول نظام مدیریت محلی در ایران قابل تشخیص است. در هر یک از این دورهها اشکال مختلفی از توزیع قدرت میان سطوح مرکزی و محلی حکومت از یک سو و همچنین روابط میان ارکان قانونگذاری و اجرایی مشاهده میشود. تحلیل روابط میان کنشگران اصلی قدرت در سطوح مرکزی و محلی نشاندهنده ویژگیهای عمومی نظام مدیریت محلی در هر دوره است. نتایج بررسی نشان میدهد نظام مدیریت شهری در ایران از منظر گونهشناسی نهادگرایانه به مدل صلاحیت دوتایی، مدل تقلیل یافته وظایف یکدست و مدل اختلاطگرا شبیه است. همچنین تحلیل ساختار و روابط قدرت حاکی از ثبات نسبی در روابط افقی و نوسان فراوان در روابط عمودی قدرت، مداخله گسترده دولت مرکزی در امور محلی و فقدان عزم سیاسی در تمرکززدایی قدرت در اداره امور محلی است. واژههای کلیدی: حکومت محلی، مدیریت شهری، روابط قدرت، شهرداری، شورای شهر