مقایسه تطبیقی دوره کارشناسی ارشد پیوسته با کارشناسی ارشد ناپیوسته معماری در ایران از دیدگاه اساتید،کارفرمایان و دانش آموختگان
نویسندگان
1 دانشجوی دکترا معماری پردیس بین المللی کیش،دانشگاه تهران
2 استاد معماری، دانشکده هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jfaup.2018.255646.672002چکیده
کارایی آموزش و نوع تربیت معماران در تعالی معماری و ارتقا فرهنگ جامعه نقش بهسزایی دارد. مقایسه محتوای آموزش با یکدیگر، از روشهای مورد استفاده متخصصین برای شناسایی نقاط ضعف و قوت سیستم آموزشی است. از حدود80سال پیش، آموزش آکادمیک معماری در دو مقطع کاردانی و کارشناسیارشد پیوسته جهت تربیت نقشهکش و معمار تعریف و با یک امتحان ورودی تشریحی آغاز گردید. از سال1372، بخش تشریحی امتحان حذف و در سال1377دوره کارشناسی پایهریزی شد. مسئله پژوهشی حاضر، بررسی و مقایسه آموزش معماری به شیوه کارشناسیارشد پیوسته با شیوه کارشناسی و کارشناسیارشد ناپیوسته، از دیدگاه اساتید، کارفرمایان و فارغالتحصیلان میباشد. این تحقیق یک پژوهشکاربردی، به شیوه توصیفیتطبیقی است که با استفاده از روش جرجبردی در چهار مرحله؛ توصیف، تفسیر، همجواری و مقایسه انجام شد .در مرحله اول، محتوای آموزش معماری و اهداف برنامه توصیف شدند. سپس در مورد این محتوا(دانش، بینش و توانش)، تفسیرها و نظرات اساتید، کارفرمایان و دانشآموختگان دو دوره و دانشجویان با مصاحبه و پرسشنامه، اخذ گردید و پس از همجوارسازی، مقایسه انجام گرفت. که نتیجه بررسی حاکی از مناسبتر بودن دوره کارشناسیارشد پیوسته از دیدگاه ایشان میباشد. پیشنهاد میگردد ضمن احیا دوره کارشناسی-ارشد پیوسته، دوره کارشناسی به صورت محدود و صرفا بهعنوان تربیت کمک طراح تداوم یابد.
