پذیرش گردشگری خلاق در تجربهی شهروندان و گردشگران شهرهای پشتیبان گردشگری؛ نمونهی موردی شهر یاسوج
نویسندگان
1 دانشگاه تهران
2 دانشگاه هنر تهران
doi
10.22059/jfaup.2019.270831.672173چکیده
شهر یاسوج در منطقهای قرار دارد که به خاطر طبیعت بکرش عنوان «پایتخت طبیعت ایران» را یافته است. این شهر در زمرهی شهرهایی قرار میگیرد که به دلیل نداشتنِ میراث تاریخی، بیشتر نقش پشتیبانی خدمات به طبیعتگردان و بومگردانی که به این منطقه میآیند را ایفا میکند، در حالی که در کنار سرمایهی طبیعی، ویژگیهای اجتماعی شهر نیز جاذبههای فرهنگی منحصر به فردی داراست. پارادایم گردشگری خلاق در مقایسه با دیگر پارادایمهای گردشگری که بر میراث ملموس و کالبدی شهر متکی هستند، بر زندگی روزمره و تجربهی فعال و مشارکتی گردشگر و تعامل او با محلیها تأکید دارد نه بر میراث کالبدی و طبیعی شهر. این پژوهش در پی فهم آن است که با توجه به این که تمرکز گردشگری یاسوج در حال حاضر بر داشتههای طبیعی و بومگردی است، جایگاه الگوی گردشگری خلاق در تجربهی محلیها و گردشگران چگونه است؟ این پژوهش به روش تحلیل کیفی محتوای مصاحبههایی که با 32 نفر از گردشگران یاسوج و شهروندان آن به دست آمده انجام شده است. «شهر- پشتیبان گردشگری»، «شهر – نمایش محصولات فرهنگی» و «شهر- رویداد» سه مضمونی هستند که به عنوان یافتههای پژوهش، توصیفگر ضرورت همپیوندی بستر گردشگری خلاق با دیگر سطوح و فرمهای سنتی گردشگری در شهر یاسوج است.