مقایسه اثر کلاتهای رایج و نانوذره آهن و روی بر عملکرد و اجزاء آن در ذرت
نویسندگان
1 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
2 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
3 دانش آموخته فوق لیسانس آگروتکنولوژی، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
doi
10.22034/csrar.2024.410596.1366چکیده
یکی از دلایل اصلی پایین بودن عملکرد گیاهان زراعی در اغلب زمینهای زراعی ایران، کمبود عناصر ریزمغذی فلزی مانند آهن و روی میباشد. لذا این تحقیق به منظور بررسی اثر کودهای رایج و نانوذره آهن و روی بر خصوصیات زراعی ذرت پاپکورن رقم سینگل کراس 600، به صورت طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار در سال 1400 در دانشگاه رازی اجرا شد. در هر بلوک کودهای آهن و روی رایج و نانوذره با غلظتهای صفر، 4 و 8 گرم در لیتر و اثر متقابل آنها بررسی شدند. نتایج نشان دادند که غلظتها و گروههای کودی به غیر از وزن هزاردانه، سبب افزایش معنیدار عملکرد دانه، عملکرد علوفه و دیگر صفتهای مورد بررسی نسبت به تیمار شاهد شدند. بیشترین افزایش عملکرد دانه نسبت به تیمار شاهد (3590 کیلوگرم در هکتار) مربوط به دو گروه تیمارآهن رایج و آهن نانوذره×روی نانوذره با 81 درصد بود. تیمار آهن نانوذره8×روی نانوذره4 سبب بیشترین افزایش معنیدار عملکرد دانه (132 درصد) نسبت به تیمار شاهد شد. تعداد دانه در بوته بیشتر از صفت وزن هزار دانه تحت تأثیر تیمارهای کودی قرار گرفت. تشابه فراوان خصوصیات شیمیایی خاکهای مناطق خشک و نیمه خشک و افزایش 132 درصدی عملکرد دانه در آزمایش حاضر، نشاندهنده کمبود معنیدار فرم قابل جذب عناصر آهن و روی و نقش بسیار مهم آنها در شکلگیری عملکرد دانه ذرت در مناطق مشابه میباشد. در این شرایط کارایی فرم نانوذره عناصر ریزمغذی آهن و روی از فرم رایج آنها نیز بیشتر بود.