رابطه بین سلامت روان دانشجویان با فضای کالبدی خوابگاه: «موردپژوهی چهار بلوک خوابگاه دختران دانشگاه شهید بهشتی»
نویسندگان
1 دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران
doi
10.22059/jfaup.2020.270534.672170چکیده
مسکن دانشجویی ضروریترین نیاز دانشجویان غیربومی میباشد. دانشجویان با ورود به خوابگاه و دوری از خانواده، بخش زیادی از حمایتهای اجتماعی خانواده و جامعه بومی خود را از دست میدهند و دچار احساس تنهایی، غربت، افسردگی، اضطراب، عدمتعلق و دلبستگی به محیط جدید میشوند. هدف اصلی این پژوهش بررسی عوامل موثر در ایجاد سلامت روانی، در خوابگاههای دانشجویی است. برای دستیابی به اهداف فوق، پس از مطالعات کتابخانهای، از روش مطالعه میدانی استفاده گردید. در این مطالعه مقطعی، 310 نفر از دانشجویان دختر مستقر در چهار بلوک خوابگاهی وابسته به دانشگاه شهید بهشتی، انتخاب شدند. در دو بلوک 1 و 2، تعمیرات اساسی و تغییراتی در معماری فضاها انجام شده و در دو بلوک 3 و 4 تغییرات کالبدی صورت نگرفته است. ابزار گردآوری دادهها شامل فرم مشخصات فردی و پرسشنامه سلامت عمومی گلدبرگ (GHQ-28) بود. دادههای بدست آمده با استفاده از آزمونهای آماری تی مستقل و آنالیز واریانس یک طرفه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. نتایج نشان میدهد در مقیاسهای فرعی سلامت روان (علائم جسمانی، اضطراب و بیخوابی، اختلال در عملکرد اجتماعی و افسردگی) اختلاف آماری معنیداری بین دو نوع اسکان وجود دارد؛ به طوری که ساکنان بلوکهای 1 و 2 (فرم آپارتمانی) نسبت به ساکنان بلوکهای 3 و 4 (فرم خطی) دارای سلامت روانی بیشتری هستند.