توسعه چارچوب مفهومی ارزش در بازطراحی معماری داخلی استفاده مجدد بناهای واجد ارزش نمونهموردی: زندان قصر به عنوان باغ موزه
نویسندگان
1 دانشکده معماری، پردیس هنر های زیبا، دانشگاه تهران
2 استاد دانشکده معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 پژوهشگر دکتری معماری، دانشکده معماری و طراحی محیطی، دانشگاه علم و صنعت ایران، ایران
4 استاد دانشکده معماری و طراحی محیطی، دانشگاه علم و صنعت ایران، ایران
doi
10.22059/jfaup.2019.272539.672192چکیده
چالش حفاظت و توسعه یک چالش کلیدی در زمینه میراث فرهنگی است که در هر اقدام حفاظتی و در هر مقیاسی از جمله معماری داخلی وجود دارد. در این باره چالش اصلی این است که معمار داخلی در فرآیند استفاده مجدد بناهای واجد ارزش تا چه میزان حق دخل و تصرف در اجزای تشکیلدهنده معماری داخلی را دارد. این مقاله برای ارائه پاسخی کاربردی به واکاوی مفهوم مدیریت تغییر در فرآیند بازطراحی معماری داخلی میپردازد. پس از آن مفهوم ارزش مورد بررسی قرار میگیرد؛ چون ارزشها هستند که مشخص میکنند چه نوع و میزان تغییراتی میتواند و چه تغییراتی نباید صورت پذیرد. بدین وسیله آشکار میسازد که وظیفه معمار داخلی پس از تعیین حدود و چگونگی تغییرات در معماری داخلی مبتنی بر ارزشهای بنا، مدیریت تغییرات به هدف حفظ و ارتقای اهمیت معنایی بناست. در این پژوهش در گام نخست، با راهبرد استدلال منطقی و تکنیک تحلیل محتوا اسناد و نظریههای اصلی درباره ارزش مورد واکاوی قرار میگیرد؛ در گام دوم چارچوبی نظری برای بازشناخت ارزشهای یک بنا در مقیاس معماری داخلی که قابلیت کاربرد در ارزیابی بازطراحی های صورت گرفته را نیز داراست، پیشنهاد میگردد. در ادامه، چارچوب پیشنهادی در یک نمونه موردی به روش کیفی مورد سنجش قرار گرفت.