ساختارهای انعطافپذیر؛ راهکاری در جهت کاهش معضلات عملکردی پوستههای متحرک
نویسندگان
1 دانشکده معماری - دانشگاه تهران
2 کارشناس ارشد تکنولوژی معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران.
3 دانشکده معماری، دانشگاه هنر
doi
10.22059/jfaup.2019.258891.672029چکیده
به منظور دستیابی به یک معماری پاسخگو که بتواند با شرایط پیرامونیاش سازگار باشد، رویکرد غالب آن است که معماران، طراحان و مهندسان سازه، تمرکز خود را بر روی طراحی و ساخت پوستههای ساختمانی متحرک متشکل از اعضای صلب و مفاصل مکانیکی قرار میدهند. گرچه ممکن است این شیوه مزایایی به همراه داشته باشد، اما میتواند با ایجاد مشکلات و ضعفهایی چون شکست و گسیختگی ناشی از تنشهای بالا در مفاصل، منجر به هزینه بالای تعمیر و نگهداری شود. هدف از تحقیق پیشرو، بهرهگیری از پتانسیل مکانیزمهای انعطافپذیر در طراحی و ساخت نماهای متحرک است که بدین منظور، پس از دستهبندی کاربرد مکانیزمهای انعطافپذیر در معماری در دو سطح (سطح نخست: جایگزینی آنها با مکانیزمهای صلب-پیکر و سطح دوم: طراحی مکانیزمی یکپارچه)، تمرکز این مقاله بر روی سطح نخست است. دستآورد این سطح که در قالب سه زیردسته ((1) حرکتهای انتقالی، (2) دورانی و (3) انتقالی- دورانی در مفاصل انعطافپذیر) و به روش شبیهسازی مورد بررسی قرار گرفت، طراحی، شبیهسازی رایانهای و ساخت سه مدل فیزیکی از پوستههای متحرک ساختمانی است که غالب مزایای ساختارهای انعطافپذیر چون یکپارچگی ساختار، کاهش تعداد اعضا و وزن سازه، کاهش چشمگیر تنش در مفاصل، هزینه تعمیر و نگاهداری و در نهایت توجیه اِقتصادی طرح را به همراه دارد.