تاثیر دما بر روی تشکیل کمپلکس آلفا-لاکتالبومین-اولئوروپئین با بهکارگیری روشهای طیفسنجی و داکینگ مولکولی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه مهندسی مواد و طراحی صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
2 استادیار، گروه زیست شناسی سلولی و مولکولی، دانشگاه خوارزمی، دانشکده علوم زیستی، تهران، ایران
3 استاد گروه مهندسی مواد و طراحی صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
4 استاد گروه علوم و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
5 استاد، گروه صنایع غذایی پژوهشکده فناوری های شیمیایی سازمان پژوهش های علمی و صنعتی ایران ، تهران ، ایران
doi
چکیده
استفاده از حاملها روش مناسبی برای بهبود انتقال و افزایش زیست دسترسپذیری ترکیبات زیست فعال میباشد. آلفا-لاکتالبومین دومین پروتئین فراوان در آبپنیر است که به لحاظ تغذیهای غنی از اسیدهای آمینه ضروری تریپتوفان، لیزین و سیستئین بوده و میتواند به عنوان حامل مولکولهای غذا و دارو مورد استفاده قرار گیرد. اولئوروپئین ترکیبی زیست فعال با خواص دارویی و ضد اکسایشی میباشد که به میزان قابلتوجهی در برگ زیتون و به مقدار کمتر در روغن زیتون وجود دارد. هدف از این مطالعه بررسی برهم کنش همزمان ترکیب اولئوروپئین با پروتئین آلفا-لاکتالبومین در دماهای مختلف (25، 50 و 72 درجه سانتیگراد) و pH 7 با استفاده از روشهای طیفسنجی فلوئورسانس، فرابنفش و دورنگ نمایی دورانی به همراه شبیهسازی داکینگ مولکولی بود. مطالعات ناشی از طیفسنجی فرابنفش و فلوئورسنت افزایش جایگاه و ثابت اتصال را در اثر افزایش دما به سبب تغییر کنفورماسیون و بازآرایی ساختار پروتئین نشان داد. بهعلاوه، طیفسنجی دورنگ نمایی دورانی افزایش در ساختار صفحهای بتا و کاهش در ساختار مارپیچ آلفا را در اثر افزایش دما تا 72 درجه سانتیگراد نشان داد. در نهایت، شبیهسازی داکینگ مولکولی نشان داد که بهترین انرژی پیوندی پیشبینی شده جهت تشکیل کمپلکس kcal/mol 3/6- بود و ناحیه اتصال نیز بین شیار مارپیچ آلفا و صفحه بتا قرار داشت. نتایج حاصل سبب درک بهتر و عمیق برهمکنش و اتصال پروتئین آلفا-لاکتالبومین و مولکول اولئوروپئین میشود که در نهایت در تولید محصولات غذایی فراسودمند مورد استفاده قرار میگیرد. واژههای کلیدی: آلفا-لاکتالبومین؛ اولئوروپئین، طیفسنجی، داکینگ مولکولی، محصولات فراسودمند