بازشناسی سازمان فضایی مسکن متداول تهران
نویسندگان
1 دانشگاه تهران
2 پردیس هنرهای زیبا/دانشکده معماری
doi
10.22059/jfaup.2019.269983.672163چکیده
در دهه های اخیر، در الگوهای ساخت مسکن متداول تهران، تحولات زیادی ایجاد شده است. این تحولات با تغییر خانههای حیاط مرکزی ساخته شده با مصالح بنایی به خانههای حیاطدار ردیفی آغاز و با تبدیل به بناهای آپارتمانی با فضاهای مشاع، ادامه یافت. به طوری که شکلگیری سازمان فضایی مسکن امروز تهران با تفاوتهای عمده نسبت به الگوهای پیشین، تحت تاثیر ساختار ردیفی و ضوابط بناهای آپارتمانی با ارتفاع کمتر از شش طبقه شکل گرفت. هدف این پژوهش، شناسایی سازمان فضایی واحدهای مسکونی متشکل در الگوی ساخت بناهای مسکونی آپارتمانی ردیفی در تهران است. پرسش اصلی این است که الگوی غالب سازمان فضایی واحدهای مسکونی آپارتمانی ردیفی متداول امروز تهران چیست؟ برای این منظور، در چارچوب روش استدلال منطقی، در منطقه ۲ تهران، ۱۲۸ نمونه پلان واحد مسکونی آپارتمانی پس از کدگذاری در نرمافزار اگراف تحلیل شد. یافتههای تحقیق، وجود پنج گونه سازمان فضایی متفاوت را نشان میدهد. از میان این پنج گونه، دو گونه غالب، معرف الگوی سازمان فضایی متداول واحدهای مسکونی آپارتمانی ردیفی امروز تهران است. نتایج به دست آمده بخشی از نتایج پژوهشی وسیعتر است که میتواند با بازنگری برخی از ضوابط طراحی، به انعطاف بیشتری در شکلگیری مسکن آپارتمانی در تهران و دیگر کلانشهرهای ایران منجر شود.