سبکهای یادگیری و تفکر قیاسی در فرآیند طراحی معماری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری معماری، گروه معماری، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشیار، دانشکده معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jfaup.2019.261784.672064چکیده
روش قیاسی همواره به عنوان یکی از خلاقانهترین راهکارهای ایدهپردازی در فرآیند طراحی معماری مورد توجه بوده است. قیاس به چهار دسته مستقیم، سمبلیک، شخصی و فانتزی تقسیم شده و دو موضوع انتخاب منبع و انتقال منبع به هدف، در فرآیند قیاس اهمیت مییابد. در این مقاله طی یک پژوهش توصیفی (اقدام پژوهی و همبستگی)، پس از تدوین ساختار مناسب برای روش تدریس قیاسی در دروس مقدماتی طراحی معماری، رابطه انواع قیاس با سبک یادگیری دانشجویان مقدمات طراحی بررسی گردید. گردآوری دادهها با استفاده از چکلیست کنترل ویژگیهای قیاس و پرسشنامه فلدر و سالمون انجام شد. در سبک فلدر و سالمون، افراد بر اساس چهار معیار تأملی-فعال، حسی-شهودی، کلی-متوالی و دیداری-کلامی قابل تقسیم هستند. تحلیل دادهها با نرمافزار پیالاس و روش معادلات ساختاری نشان میدهد افراد تأملی در انجام قیاس سمبلیک، افراد فعال در ایجاد قیاس مستقیم، افراد حسی در قیاسهای شخصی و دانشجویان با سبک شهودی در قیاسهای فانتزی موفقیت بیشتری دارند. همچنین یادگیرندگان با سبک شهودی در انتخاب منابع مناسب و افراد با سبک دیداری و متوالی در انتقال منبع به هدف قیاس موفقتر عمل کردهاند. نتایج این پژوهش در ایجاد روشهای آموزشی جدید در دروس مقدمات طراحی مفید خواهد بود.