تحلیل کرانهای مسکونی روستای تاریخی کندوان با رویکرد تولیدی- معیشتی
نویسندگان
1 دانشیار گروه آموزشی معماری
2 هنر اسلامی تبریز
doi
10.22059/jfaup.2019.266036.672122چکیده
یکی از عوامل تعیین کننده در توسعه مجتمعهای زیستی، بُعد اقتصادی است. سکونتگاههای انسانی، به دنبال تغییر در شیوه کوچنشینی عموماً بر پایه کشاورزی و دامداری و فعالیتهای وابسته به آن، رشد و گسترش یافتهاند. اقتصاد و نظام تولیدی، نه تنها گویای کارکرد این کانونهای زیستی است، بلکه عامل مهم و تاثیرگذاری بر بافت، کالبد و شکل منازل مسکونی نیز هست. آنچه که در این بحث دنبال میشود، درک و فهم نقش عوامل تولیدی در شکلگیری کرانهای مسکونی روستای تاریخی کندوان است. در این مطالعه، روش تحقیق کیفی با رویکرد پدیدارشناسی مورد استفاده بوده است و گردآوری اطلاعات این مطالعه در دو بخش مطالعات کتابخانهای و میدانی بوده و تلاش شده از طریق پدیدارشناسی و مصاحبه باز و عمیق، دلایل نهان پدیده مورد مطالعه، فهم و تبیین گردد. نتایج پژوهش نشان داد که فضاهای زیستی و قدیمی روستای کندوان، در جوابگویی به عملکردها شکلگرفته است. همچنین با نظر به تغییرات پیشآمده و توجه به مشاغل جدید چون گردشگری، فضاهای تولیدی- معیشتی کرانها از عملکردهای سابق فاصله گرفته و به فضاهای زیستی ساده مبدل شده است. امروزه با نظر به تغییرات پیشآمده در شرایط معیشتی ساکنان، جهت احیاء و بکارگیری ظرفیتهای محیطی و انسانی در این بخش، میبایست ویژگیهای کالبدی و عملکردی این کرانها و ویژگیهای معیشتی مد نظر قرار گیرد.