تحلیلی بر تحولات محتوایی و رویهای فرایند طراحی شهری و کاربست آن در پروژه های طراحی شهری ایران
نویسندگان
1 دانشگاه تهران
2 استاد دانشکده شهرسازی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران،
doi
10.22059/jfaup.2019.266627.672126چکیده
امروزه شهرها با مسائل پیچیدهای مواجه گردیدهاند که فرایند رایج طراحی شهری توانایی مقابله با آنها را ندارد؛ از این رو، بسیاری از طراحان شهری به دنبال دانشی هستند که بتوانند آنان را در چگونگی پیمایش فرایند هدایت کرده، و محصول فرایند طراحی شهری را مشروعیت بخشد. برایناساس، هدف اصلی پژوهش حاضر، شناخت مفاهیم موثر بر تحولات محتوایی و رویهای فرایند طراحی و ارزیابی میزان کاربست این مفاهیم در پروژههای طراحی شهری ایران است. بدینمنظور به دلیل عدم نظریهپردازی مباحث رویهای در چارچوب دانش طراحی شهری، با رجوع به نظریههای رویهای دانش برنامهریزی شهری و بررسی آن در چارچوب تحولات ماهیت طراحی شهری و فراورده مورد انتظار از آن، مفاهیم اساسی تاثیرگذار بر چگونگی پیمایش فرایند طراحی شهری استخراج و در قالب چارچوب ارزیابی پژوهش تدوین و تشریح گردیده است. این چارچوب امکان بررسی و تحلیل فرایند طراحی شهریِ پروژههای منتخب را با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی جهتدار و روشهای آماری متناسب، فراهم میآورد. نتایج ارزیابی نشان میدهد مفاهیم خواستعمومی، قدرت و مشارکتمردمی، بهترتیب کمترین، و مفاهیم مداخله چندسطحی، زمینهگرایی، مسالهگرایی و انعطافپذیری، به ترتیب بیشترین میزان کاربست در پروژهها را به خود اختصاص دادهاند؛ که این امر نشان از غلبه رهیافت راهبردی در پروژههای طراحی شهری کشور دارد.