کاربست رکن کارکردگرایی تریز در فرایند طراحی معماری
نویسندگان
1 دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران
2 مربی، موسسه آموزش عالی سریرا، تهران، ایران
3 گروه آموزشی معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
4 دانشیار جامعهشناسی، دانشکده ادبیات، دانشگاه اصفهان
doi
10.22059/jfaup.2019.263204.672083چکیده
تکنیکها و متدهای مورد استفاده در طراحی معماری را میتوان به 2 دستهی مرتبط با دانش معماری و مستقل از آن تقسیم نمود. یکی از قسمتهای مربوط به دستهی دوم، خلاقیت و نوآوری است. در این حوزه، یکی از بهروزترین و جامعترین زمینههای دانشی، تئوری تریز است. استفاده از تریز در معماری، طی سالهای اخیر رشد زیادی داشته است، اما نبود روش مشخصی برای استفاده از تریز در طی فرایند معماری، همچنان به چشم میخورد. در این پژوهش، در راستای پوشش این خلاء، بر رکن کارکردگرایی تریز در فرایند طراحی معماری تمرکز شده است. هدف از این پژوهش، ارائه روشی برای استفاده از رکن کارکردگرایی تریز در فرایند طراحی معماری و آزمون کارآمدی آن است. کارآمدی این روش، با استفاده از یک طرح تحقیق شبه آزمایشی پیشآزمون ـ پسآزمون با گروه گواه و آزمون، ارزیابی شد. دادههای تحقیق با روش سنجش عملکردی و نمرهدهی هیئت داوران مجرب، گردآوری شد. این دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS و آزمون تحلیل واریانس یک راهه، مورد آزمون قرار گرفت. نتایج آزمایش نشان میدهد روش طراحی با استفاده از کارکردگرایی تئوری تریز، عملکرد طراحی دانشجویان را در کارکرد بنیادین، به شکل معناداری بهبود میدهد. به عبارتی کارکردگرایی تریز با کمک به فعالیت فرموله کردن، موجب بهبود عملکرد آزمودنیها در کارکرد بنیادین طراحی آنها میشود.
