تحلیل و معنایابی کارنواها در تالشی جنوبی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی

2 استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه گیلان

doi
چکیده

ترانه­های کار نسخه خوانای احساسات و عواطف مردم ساده‌دل روستایی و بیانگر آمال و آرزوها، امیدها، شادی­ها، غم­ها، عشق­ و تنهایی­های آن‌هاست. به ترانه­های کار «کارنوا» نیز گفته می­شود که با اهداف متعدد و معمولاً برای توصیف نوع کار، هماهنگی بین افراد، ایجاد محیط شاد در فضای کار، تقلیل سختی­های کار سروده می‌شوند. این ترانه‌ها به زیر‌شاخه‌های مختلفی تقسیم می­شود: ترانه‌های کشاورزی، شیردوشی، چوپانی و جز این‌ها.با بررسی، تحلیل و معنایابی ترانه‌های کار در هر جامعه­ای به­راحتی می­توان به فضای اجتماعی و فرهنگی آن جامعه پی‌برد. در این مقاله ضمن بررسی خصوصیات زیبایی­شناختی و هنری انواع کارنواها در قوم تالش، به تحلیل مردم­شناسی آن‌ها می‌پردازیم تا بدین‌وسیله برخی از مسائل فرهنگی، آداب و رسوم و روحیاتِ جامعه قومی تالش را معنا­یابی و تحلیل کنیم. روش تحقیق توصیفی- تحلیلی و شیوه گردآوری اطلاعات، میدانی- کتابخانه‌ای است. در این بررسی حدود 20 ترانه کار تالشی تحلیل شده است. یافته‌های این پژوهش نشان می­دهند که بسیاری از خصوصیات و ویژگی­های فرهنگی، اجتماعی و آداب ­و­ رسوم، باورها، ارزش­­ها، عاشقانه­ها، غم­ها، نقش زنان در کار و امور اقتصادی، اهمیت تعاون و همیاری در نزد قوم تالش در این کارنوا­ها بازتاب یافته­اند؛ ضمن اینکه بیشتر ترانه‌های کار در تالش جنوبی، ترانه­های کشاورزی و چوپانی است که بیانی عاشقانه دارند.