ارزیابی ارزش ها در منظر شهری تاریخی خیابان ولیعصر تهران با بهره گیری از سیستم اطلاعات جغرافیایی مشارکت مردمی (PPGIS)

نویسندگان

1 گروه مرمت ابنیه و بافتهای تاریخی، دانشکده معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران

2 استادیار دانشکده معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران

doi
10.22059/jfaup.2018.234463.671721
چکیده

منظرشهری تاریخی میراث شهری را فراتر از مراکز تاریخی یا مجموعه‌‌ها، به زمینه‌ی جغرافیایی وسیع خود گسترش می‌دهد. این مفهوم لایه‌های مختلفی از ارزش‌های تاریخی را با طبیعت و بستر، تجارب فرهنگی و اجتماعی و ابعاد معنوی پیوند می‌زند. این پژوهش با روش کیفی و راهبرد استدلال منطقی به دنبال واکاوی نظریه‌‌های مرتبط با منظرشهری تاریخی بویژه بازتعریف ارزش‌‌های چند لایه و میان‌ مرتبط بر مبنای مراجع موجود، اسناد بین‌المللی، و نظرسنجی متخصصین و مردم در بستر یکی از مهمترین نمونه‌های منظرشهری تاریخی تهران یعنی خیابان ولی‌عصر است. هدف پژوهش اولویت بندی فعالیت‌‌های مدیریت حفاظت مبتنی بر شناسایی محدوده‌های بحرانی و نامتعادل و محور آن ارزیابی ارزش‌های خیابان بر اساس نظر مردم است. بدین ترتیب ارزش‌‌های بازتعریف شده‌ در بخش‌های مختلف با کمک روش‌شناسی ابزاری یعنی نظرسنجی مردمی از طریق پرسشنامه ارزیابی شده و توزیع فضایی ارزش‌‌ها با نقشه نگاری با PPGIS بدست آمده است. تحلیل نتایج نشان‌ می‌دهد که ارزیابی ارزش‌‌ها از نگاه مردم در طول محور یکسان نیست و ارزش‌های منظر طبیعی و یا ارزش‌های یادبودی و خاطره‌ای، سایرین را ارتقاء داده‌اند. بدین ترتیب بخش جنوبی با وجود اهمیت تاریخی کمترین توزیع و پراکندگی ارزش‌‌ها را داراست و در اولویت بازآفرینی با هدف ارتقای همه‌جانبه‌ی ارزش‌‌ها قرار دارد.