بررسی آزمایشگاهی تأثیر دمای اختلاط مصالح خرده آسفالت بر برخی معیارهای مقاومتی مخلوط بتن آسفالتی گرم
نویسندگان
1 دانشیار، دانشکدة عمران، دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایران
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشکده عمران، دانشگاه علم وصنعت، تهران، ایران
doi
چکیده
مهم ترین هدف از حرارت دادن مصالح خرده آسفالت در فرآیند طرح اختلاط بازیافت گرم، تغییر حالت قیر خرده آسفالت از حالت سخت و جامد به حالت نرم و مایع و به تبع آن آزاد کردن مصالح سنگی خرده آسفالت از یکدیگر است. باید توجه داشت که حرارت بیش از حد، ممکن است باعث فرسوده شدن و یا سوختن قیر شود. در ضمن حرارت دهی کمتر از حد مناسب نیز باعث ممانعت از اختلاط کامل مصالح خرده آسفالت با مصالح سنگی و قیر جدید در فرآیند اختلاط می شود. در این مقاله اثر تغییرات دما و مدت زمان حرارت دهی مصالح خرده آسفالت بر پارامترهای وزن مخصوص حقیقی، مقاومت مارشال و مقاومت کششی غیر مستقیم مخلوط آسفالتی بازیافت شده مورد ارزیابی قرار گرفته و تأثیر آن بر پارامترهای موصوف مشخص شده است. همچنین مقادیر مقاومت مارشال و مقاومت کششی غیر مستقیم مخلوط آسفالتی بازیافت شده با مقادیر متناظر در مخلوط آسفالتی معمولی (بدون خرده آسفالت) مورد مقایسه قرار گرفته است. نتایج به دست آمده در این پژوهش حاکی از آن است که افزایش مدت زمان و دمای حرارت دهی مصالح خرده آسفالت به میزان قابل ملاحظه ای باعث افزایش پارامترهای مقاومت مارشال و مقاومت کششی غیر مستقیم مخلوط آسفالتی می شود. همچنین مخلوط آسفالتی بازیافت شده نسبت به مخلوط آسفالتی معمولی مقادیر مقاومت مارشال و مقاومت کششی قابل توجهی از خود نشان داده است.