معناشناسی اوصاف الاهی از منظر روایات
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسی ارشد الاهیات و معارف اسلامی، گرایش فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه سیستان و بلوچستان
2 استادیار گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه سیستان و بلوچستان
doi
چکیده
چکیده انسان آنگاه که از خداوند سخن میگوید اوصاف دربارهٔ او را بر زبان جاری میکند. از اینرو، برای فهم معنای درست گزارههای ناظر به اوصاف الاهی، ناگزیر از تحلیل معناشناختی در این باره هستیم. اسماء و صفات الاهی همگی نشانهای هستند که خودِ خداوند آنها را برای خواندن بندگانش به نحو اشتراک لفظی، و نه معنوی، وضع کرده است. در تمامی این اسماء و صفات، هدف، وصف حقتعالی به این صفات نیست، بلکه این است که خداوند را با این صفاتی که میشناسیم تنزیه کنیم. زیرا تمامی اسماء و صفات، مخلوق خدا و مباین با ذات او است. از اینرو، خداوند متعال در بسیاری از آیات قرآن، به معرّفی اسماء و صفات خویش پرداخته است تا از این طریق و در حد مقدور، ما را از معرفت خود بهرهمند کند.
