بررسی کلات‌کننده‌های EDTA و PIOA جهت گیاه‌پالایی خاک‌های آلوده به کادمیوم توسط گیاه دارویی موراله (Chenopodium album L.)

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد رشته آگروتکنولوژی، دانشگاه زابل، زابل، ایران

2 گروه شیمی، دانشگاه زابل، زابل، ایران

3 گروه زراعت، دانشگاه زابل، زابل، ایران

4 گروه زراعت، دانشگاه زابل، زابل، ایران

5 گروه خاکشناسی، دانشگاه زابل، زابل، ایران

doi
10.22034/csrar.2022.292953.1100
چکیده

استفاده از کلات‌­کننده‌ها از شیوه‌های مؤثر در کاهش سمیت عناصر سنگین می­باشد؛ بنابراین پژوهشی به منظور بررسی توانایی گیاه­­پالایی موراله در حضور کلات­کننده‌های EDTA و PIOA انجام شد. این پژوهش به صورت آزمایش ‌فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار در سال زراعی 99-98 در دانشگاه زابل اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل کلات­کننده‌های EDTA و PIOA در چهار سطح (صفر، 0/5، 1 و 1/5) به ترتیب به عنوان عامل اول و دوم و کادمیوم در سه سطح (صفر، 15 و 30) به عنوان عامل سوم بودند. بر اساس نتایج به دست آمده بیشترین میزان کلروفیل a (878/33میلی­گرم بر گرم) و کارتنوئید (655/6 میلی­گرم بر گرم) مربوط به تیمار 1/5 میلی­گرم در کیلوگرم EDTA و بیشترین میزان کلروفیل b (752 میلی­گرم بر گرم) مربوط به تیمار 0/5 میلی­گرم در کیلوگرم PIOA در خاک فاقد کادمیوم بود که نسبت به شاهد به ترتیب حدود 3/75، 10/15 و 13/52درصد افزایش نشان دادند. بیشترین کادمیوم اندام هوایی (8/57 میلی­گرم بر کیلوگرم) و کادمیوم ریشه (40/03 میلی­گرم بر کیلوگرم خاک زراعی) مربوط به تیمار حاوی 1/5 میلی­گرم در کیلوگرم کلات­کننده EDTA و بیشترین کادمیوم خاک (1/190 میلی­گرم بر کیلوگرم) مربوط به تیمار 0/5 میلی­گرم در کیلوگرم EDTA و خاک دارای 30 میلی­گرم بر کیلوگرم کادمیوم به‌گونه‌ای که نسبت به شاهد حدود 83/44 درصد افزایش نشان داد. می­توان چنین نتیجه گرفت که گیاه موراله در حضور کلات­کننده EDTA در خاک زراعی بخوبی عمل گیاه­ پالایی را انجام داده و موجب کاهش کادمیوم خاک گردد.