بررسی مقایسه کودهای آلی و شیمیایی بر ویژگی‎های رشدی و عملکرد خیار (Cucumis sativus cv. Super Dominus)

نویسندگان

1 گروه اگروتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

2 دانشجوی دکتری بوم شناسی زراعی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

3 گروه اگروتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

4 دکتری بوم‎شناسی زراعی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

doi
10.22034/csrar.2023.331554.1198
چکیده

کاربرد کودهای آلی در کشاورزی پایدار نقش بسزایی در بهبود خصوصیات فیزیکی، شیمیایی و زیستی خاک و کاهش اثرات منفی زیست‎محیطی دارد. آزمایش با هدف مقایسه تأثیر کودهای آلی و شیمیایی بر ویژگی‎های رشدی و عملکرد خیار در قالب طرح بلوک‎های کامل تصادفی با هفت تیمار و سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد در سال زراعی 96-1395 انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل کود شیمیایی کامل (200 کیلوگرم در هکتار کود شیمیایی کامل به ترتیب شامل 100، 50 و 50 کیلوگرم در هکتار)، کود دامی (40 تن در هکتار کود گاوی کاملاً پوسیده)، ورمی‎کمپوست (10 تن در هکتار)، ورمی‎کمپوست+کود شیمیایی کامل (5 تن در هکتار ورمی‎کمپوست به همراه 100 کیلوگرم کود شیمیایی کامل به ترتیب شامل 50، 25 و 25 کیلوگرم در هکتار)، کمپوست زباله شهری (10 تن در هکتار)، کود آلی پلیت‎شده (10 تن در هکتار) و بدون مصرف کود بودند. نتایج نشان داد تمامی تیمارها عملکرد و خصوصیات رشدی خیار را بهبود دادند، به‎طوری‎که، تیمارهای ورمی‎کمپوست+کود شیمیایی کامل، ورمی‎کمپوست، کود دامی و کود شیمیایی کامل به ترتیب با 35/41، 34/54، 34/5 و 31/59 تن در هکتار بیشترین عملکرد خیار را نشان دادند و باعث افزایش 47، 42، 33 و 28 درصدی در مقایسه با شاهد شدند. بنابراین با در نظر گرفتن هزینه اقتصادی و مشکلات زیست‎محیطی کاربرد کودهای شیمیایی کامل، به‎نظر می‎رسد استفاده از ورمی‎کمپوست و کود دامی به تنهایی می‎تواند نتایج مطلوبی در تولید خیار در مزرعه به همراه داشته باشد.