تحلیل محتوایی دوبیتی های عامیانه شهرستان سوادکوه

نویسندگان

1 دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه مازندران

2 دکتری زبان و ادبیات فارسی، عضو هیئت علمی ‌دانشگاه آزاد اسلامی ‌واحد بابل

3 استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی

4 استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی

doi
چکیده

دوبیتی یکی از دل­انگیزترین قالب‌های شعر زبان فارسی است که پیشینۀ مکتوب هزارساله دارد. چه‌بسا قدمت شفاهی آن، بسیار پیش‌تر از این باشد .این قالب همپای دیگر قالب­های شعر سنتی فارسی، در زبان‌ها و گویش‌های مختلف ایران نیز بالیده است، ازجمله در زبان مازندرانی که ادبیاتی کهن و غنی دارد. درون‌مایه اندیشۀ مرکزی و حرف اصلی هنرمند است که در متن و محتوا دیده می‌شود. درون‌مایه یا تِم جوهر اصلی اثر ادبی است و از طریق آن مسیر اندیشه و تفکر صاحبِ اثر روشن می‌شود. در این مقاله، درون‌مایه‌های 200 دوبیتی عامیانۀ شهرستان سوادکوه تجزیه و تحلیل شده است. دستاورد پژوهش نشان می‌دهد که بیشترِ این درون‌مایه‌ها رنگی اجتماعی دارند و در پیوند نزدیکی با زندگی مردم منطقه هستند. در این پژوهش، هفت درون‌مایۀ 200 دوبیتی محلی بررسی و تحلیل شده است. درون‌مایه‌هایی همچون درد عشق، غم غربت، نفرین، شکایت دختران جوان از ازدواج تحمیلی، نارضایتی از بخت و اقبال، خدمت سربازی، و شکایت عاشق از معشوق. بیشتر دوبیتی‌ها‌ نوعی تک‌گویی است که در حسرت و یادکرد دوران گذشته سروده شده‌اند. از عوامل مهم پیدایی چنین دوبیتی‌هایی می‌توان به فقر مالی، بی‌سوادی، بیگاری در سرزمین غربت، نظام ارباب- رعیتی یا نظام سلطه، عدم پذیرش فرهنگ‌های دیگر و اختلاط فرهنگی اشاره کرد.