بررسی تأثیر پخش برنامههای دینی از تلویزیون بر میزان دینداری مخاطبان (با تأکید بر مناسک دینی)
نویسندگان
1 دکتری علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی، استادیار گروه ارتباطات دانشگاه علاه طباطبایی
2 دانشجوی دکتری جامعهشناسی دانشگاه کاشان
doi
10.22059/jisr.2014.53146چکیده
با ظهور رسانههای جدید و نظریههای ارتباطی خاص آنها و البته به تبع شرایط اجتماعی هر دوره، نگاههای تازهای در خصوص تعامل دین و رسانه شکل گرفته است. تعامل دین و رسانه، چه در نقش دو نهاد اجتماعی و چه پیام و ابزار انتقال، با توجه به وظایف رسانهای و وجوه مختلف دینی موجود در سراسر دنیا نسبت به هریک از ادیان بزرگ، هنوز موافقان و مخالفان بسیاری در سراسر دنیا دارد. تلویزیون مهمترین رسانه در ایران است و ظرفیتهای ویژهای در راستای تبلیغ دینی دارد. در این پژوهش انگیزههای مخاطبان از دیدن برنامههای دینی تلویزیون بهویژه مناسک دینی و تأثیر آن بر دینداری افراد را بررسی کردهایم. در این راستا از روش پرسشنامه و جامعۀ آماری دانشآموزان دبیرستانی به تعداد 382 نفر استفاده شده است. نتایج حاکی از آن است که به طور متوسط تمایل بسیار کمی به دیدن اینگونه برنامهها از تلویزیون وجود دارد اما ارتباط بین تماشای اینگونه برنامهها و سطح دینداری افراد مثبت است و شدت متوسطی دارد. همچنین مهمترین علت تماشانکردن این برنامهها، کسلکننده بودن و یکنواختی آنهاست.
