جراحی برداشت نیمی از فک بالا برای درمان فیبروسارکوم دهانی در یک قلاده سگ نژاد ژرمن شپرد: گزارش موردی
نویسندگان
1 دانش آموخته دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 گروه جراحی و تصویربرداری تشخیصی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانش آموخته دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 گروه جراحی و تصویربرداری تشخیصی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
5 گروه پاتولوژی و کلینیکال پاتولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
6 دانش آموخته دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jvr.2024.378394.3446چکیده
فیبروسارکوم سومین تومور بدخیم شایع محوطه دهانی در سگ است که 10 تا 20 درصد تومورهای بدخیم این ناحیه را شامل میشود. این تومور بیشتر در سگهای جوان، نژاد بزرگ مخصوصاً نژادهای لابرادور رتریور و گلدن رتریور دیده میشود. متاستاز دور نامعمول است، اما احتمال عود مجدد موضعی با هر درمانی بالا میباشد.یک قلاده سگ ژرمن شپرد نر عقیمنشده 3 ساله با توده لوبولار در جهت پالاتال سمت راست محوطه دهانی ارجاع داده شد. در معاینه اولیه، یک توده لوبولار در سطح دندان شماره 107 که سطح پالاتال لثه و کام سخت را درگیر کرده بود مشاهده شد. علائم بالینی شامل بوی بد دهان، حساسیت در معاینه محوطه دهانی، بزاق خونی، ترشحات بینی، دندان جابهجاشده، بیاشتهایی و کاهش وزن بود.آزمایشات CBC و پروفایل بیوشیمیایی، انحراف به چپ خفیف و وجود عفونت را نشان داد. در رادیوگرافی قفسه سینه متاستاز ریوی مشاهده نشد. سیتی آنژیوگرافی، یک توده بافت نرم با اندازه 7×7/2×5/2 سانتیمتری را در سمت راست محوطه دهانی نشان داد که به مئاتوس بینیحلقی، فضای پشت چشم راست و حفره بینی سمت راست کشیده شده بود. بیوپسی انجامشده تشخیص فیبروسارکوما را تأیید کرد.جراحی همیمگزیلکتومی برای برداشت وسیع توده انجام شد. علیرغم درمان جراحی و شیمیدرمانی، 4 ماه پس از جراحی، عود مجدد تومور با علائمی مانند ترشحات خونآلود از سوراخ بینی سمت راست و برآمدگی زخمشونده در محل کام مشاهده شد و درنهایت باتوجهبه عود مجدد توده و مقاوم بودن فیبروسارکوم به پرتودرمانی و شیمیدرمانی با تصمیم صاحب دام، یوتانازی انجام شد. مطالعه حاضر نشان داد جراحی همیمگزیلکتومی میتواند کیفیت زندگی را در سگهای مبتلا به فیبروسارکوم دهانی افزایش دهد، اگرچه احتمال عود مجدد بالا میباشد. همچنین این مورد اهمیت تشخیص زودهنگام و درمان سریع را در بهبود پیشآگهی بیماری نشان میدهد.