تحلیل چالشهای تصمیمگیری اخلاقی مدیران شهری در طرحهای توسعه شهری؛ مورد مطالعاتی: طرح جامع اراضی عباسآباد تهران (مصوب سال 1384)
نویسندگان
1 دانشکده شهرسازی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
3 دانشکده شهرسازی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jfaup.2017.63991چکیده
مدیران شهری در برابر معضلات پیچیده و فراگیر اخلاقی عرصه شهرسازی، نیازمند مدلهای اخلاقی کاربردی هستند که هم رفتار آنان و هم نظام ارزشی مدیریت شهری را هدایت و کنترل نماید. پژوهش حاضر به ارائه چارچوب تصمیمگیری اخلاقی مدیران شهری و تحلیل چالشهای تحقق آن در طرح جامع اراضی عباسآباد تهران (مصوب 1384) با استفاده از روش تحقیق تلفیقی (کمی و کیفی) پرداخته است. در بخش کمی، از آزمونهای آماری ناپارامتریک برای تحلیل پرسشنامه از 23 نفر از متخصصان و صاحبنظران و در بخش کیفی، از تحلیل محتوای هدایتشده برای سؤالات باز پرسشنامه، اسناد و قوانین استفاده شده است. یافتههای این پژوهش نشان میدهد هر چه فرایندهای طرح، از تهیه به اجرا پیش میرود، از زمینههای اخلاقی دورتر میشوند و این اختلاف، در فرایند اجرا مشهودتر است. همچنین در فرایند اجرای طرح، هر چه رویههای تصمیمگیری از شناخت مسائل اخلاقی بهسوی اجرای گزینههای اخلاقی پیش میرود، مطلوبیت آن کمتر میشود. مهمترین چالشها و دلایل این نتایج را میتوان در اتکا به تأثیرات عوامل فردی در برابر ناکارآمدی نظام مدیریت یکپارچه اراضی، ضعف قوانین در تعیین ماهیت مدیریت واحد اراضی، تعارضات منافع بازیگران گوناگون، فشارهای بیرونی در برابر رعایت اصول اخلاقی و عدم توازن تأمین منافع اختصاصی و عمومی، جستوجو نمود.
