اثر تنش خشکی و سولفات پتاسیم بر عملکرد دانه و صفات فیزیولوژیک گیاه کینوا
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زراعت، گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
2 گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران.
3 گروه اصلاح نباتات و بیوتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
4 گروه زراعت دانشکده کشاورزی دانشگاه زابل، زابل، ایران
5 گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
doi
10.22034/csrar.2023.356951.1277چکیده
به منظور کاهش آسیب ایجاد شده به وسیله تنش خشکی در گیاه کینوا، آزمایشی به صورت طرح کرتهای خرد شده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در ایستگاه مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی کرمان در سال زراعی 1400-1399 انجام شد. فاکتور اصلی شامل سه سطح تیمار آبیاری (آبیاری تا مرحله رسیدگی کامل به عنوان شاهد، آبیاری تا شروع مرحله گلدهی و آبیاری تا مرحله خمیری نرم) و فاکتور فرعی شامل دو سطح کود سولفات پتاسیم (8 کیلوگرم در هزار متر مربع و عدم کاربرد آن) بود. اثر فاکتور آبیاری و سولفات پتاسیم بر روی عملکرد دانه و کلیه صفات فیزیولوژیک اندازهگیری شده معنیدار بود. بیشترین عملکرد دانه (2/309 تن در هکتار) در گیاهان شاهد و کمترین آن (1/366 تن در هکتار) در شرایط آبیاری تا شروع مرحله گلدهی مشاهده شد. این نتایج نشان داد که تنش خشکی اثر زیانآوری بر روی عملکرد دانه داشته، محتوای رنگیزههای فتوسنتزی را کاهش و فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدان، نشت یونی و محتوای مالون دی آلدهید را افزایش داد. کاربرد کود سولفات پتاسیم منجر به افزایش عملکرد دانه شد. بطوریکه عملکرد دانه در هر سه تیمار آبیاری به طور میانگین 25/8 درصد نسبت به عدم کاربرد کود افزایش نشان داد که نشاندهنده تأثیر مطلوب این کود بر روی عملکرد دانه کینوا میباشد. بنابراین با توجه به اینکه تنش خشکی صفات فیزیولوژیک را تحت تأثیر قرار داده و در نهایت منجر به کاهش عملکرد دانه گیاه کینوا میشود، برای جبران اثرات زیانآور آن میتوان از کود سولفات پتاسیم استفاده کرد.