باور بلاگردانی در شاهنامه

نویسندگان

1 عضو هیئت علمی دانشگاه شهیدباهنر کرمان

doi
چکیده

بلاگردانی یعنی انتقال غیرمستقیم شر و دور‌ ریختن آن برای مدت معین یا زمان نامحدد. بشر فلسفه­های گوناگونی برای مبارزه با شر داشت و برای مبارزه با آن از ابزارهای رایجی همچون انسان، اشیاء، حیوان و ... استفاده می‌کرد. در این مقاله سعی شده­ است با مراجعه به شاهنامۀ فردوسی، روش‌های بلا‌گردانی بررسی شود. برای روشن شدن این امر، پس از ذکر مقدمه‌ای دربارۀ بلاگردانی، دلیل روی­آوری بشر به بلاگردان­ها ­و انواع بلاگردانی در شاهنامه بررسی شده ­است. بلاگردانی به دو شکل بی­واسطه و باواسطه، یکی در داستان ضحاک و دیگری در داستان رستم و اسفندیار دیده­ می­شود. این پژوهش به شکل بنیادی و بر پایۀ مطالعات کتابخانه­ای و به روش توصیفی- تحلیلی انجام شده است.