فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این آزمایش با هدف بررسی سطوح مختلف رژیم‎های آبیاری و محلول‎پاشی با سولفات روی و منگنز در مزرعه تحقیقاتی مجتمع آموزش عالی سراوان بصورت اسپلیت‎پلات در قالب طرح بلوک‎های کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد. فاکتور اصلی شامل آبیاری کامل، قطع آبیاری در مرحله ساقه‎دهی و قطع آبیاری در مرحله گل‎دهی و فاکتور فرعی شامل سه سطح محلول‎پاشی بصورت عدم محلول‎پاشی (شاهد) و محلول‎پاشی با سولفات‎ روی (سه در هزار) و سولفات ‎منگنز (سه در هزار) بودند. نتایج نشان داد که قطع آبیاری در مراحل ساقه‎دهی و گل‎دهی، سبب کاهش تعداد روز تا تکمه‎دهی، تعداد روز تا 50 درصد گل‎دهی و تعداد روز تا رسیدگی نسبت به آبیاری کامل گردید. هم‎چنین قطع آبیاری در مراحل ساقه‎دهی و گل‎دهی نسبت به شرایط آبیاری کامل، میزان محتوی نسبی آب را بطور معنی‎داری کاهش و نشت الکترولیت‎ها را بطور معنی‎داری افزایش داد. محلول‎پاشی با سولفات‎روی نسبت به سولفات منگنز و عدم محلول‎پاشی به‎ترتیب باعث افزایش معنی‎دار و 0/53 و 2/31 درصدی در تعداد روز تا تکمه‎دهی، 2/54 و 1/71 درصدی در تعداد روز تا 50 درصد گل‎دهی و 0/52 و 1/64 درصدی در رسیدگی گردید. محلول‎پاشی با سولفات روی و سولفات منگنز نسبت به عدم محلول‎پاشی، میزان محتوی نسبی آب را بطور معنی‎داری افزایش و نشت الکترولیت‎ها را بطور معنی‎داری کاهش داد. در هریک از سطوح رژیم‎ آبیاری، انجام محلول‎پاشی سبب افزایش معنی‎دار عملکرد دانه شد که این اثربخشی مثبت در تیمار سولفات روی نسبت به سولفات‎ منگنز بیشتر بود. درمجموع انجام آبیاری کامل و محلول‎پاشی با سولفات‎روی در شرایط آب و هوایی سراوان در زراعت گلرنگ توصیه می‎گردد.