فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه مطالعه: فیلرهای ‌خونی‌ از انگل‌های‌ منتقله‌ توسط‌ بندپایان می‌باشند، درحالی‌که حضور گونه‌های کولکس ‌‌که‌‌‌‌‌‌‌ از ناقلین‌ انگل می‌باشند در ‌استان ایلام‌ گزارش‌ شده است، اما تاکنون‌ مطالعه‌ای ‌‌درمورد آلودگی ‌سگ ‌‌به ‌‌‌‌فیلرهای ‌خونی ‌‌در این استان‌‌ انجام ‌نشده‌ است.هدف: مطالعه ‌حاضر به‎منظور بررسی ‌سگ‌ها‌ی استان ازنظر آلودگی به دیروفیلاریا ‌ایمیتیس ‌‌‌‌و آکانتوکیلونما رکوندیتوم ‌‌‌‌(دیپتالونما رکوندیتوم‌‌‌‌)‌‌ ‌انجام ‌شد.روش‎کار: ‌‌‌‌نمونه‌های ‌خون‌ از 139 سگ شامل‌ سگ‌‌‌های ‌گله (16 نمونه)، سگ‌‌‌های‌ نگهبان (20 نمونه) و سگ‌‌‌های ‌بی‌صاحب (103 نمونه) در شهرستان‌های ‌دهلران،‌‌ دره‌شهر، ایوان، بدره، سیروان، ایلام، سرابله ‌و چوار از استان ‌ایلام جمع‌آوری شدند و ‌با روش‌های نات‌ اصلاح‌‌شده‌‌‌‌‌‌‌ و واکنش ‌زنجیره‌ای‌ پلیمراز (با استفاده‌‌‌ از‌‌‌‌ 2 جفت ‌پرایمر اختصاصی) به‌‌ترتیب ‌‌‌از‌‌‌‌نظر حضور میکروفیلر و دنای انگل‌‌‌ها بررسی‌ شدند.نتایج: در یک ‌‌‌‌نمونه ‌خون‌‌‌ از‌ شهرستان ‌سیروان، میکروفیلرهای دیروفیلاریا ‌ایمیتیس‌‌‌‌ (34 میکروفیلر‌‌ در 1‌ میلی‌لیتر خون) با روش‌ نات‌ اصلاح‌شده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ تشخیص داده‌ شدند، اما ‌‌‌‌‌‌‌میکروفیلر‌‌‌های آکانتوکیلونما‌ رکوندیتوم‌‌‌‌‌‌ در هیچ‌یک ‌‌‌از ‌‌‌‌‌‌‌‌نمونه‌ها مشاهده ‌نشد. نتایج‌‌‌ آز‌‌‌‌مایش‌ مولکولی، 3 ‌‌‌‌نمونه‌ خون آلوده به دیروفیلاریا ‌ایمیتیس را نشان داد. در 1 ‌‌‌مورد ‌‌‌از‌ نمونه خون‌های دهلران و ‌‌‌‌2 مورد از نمونه‌های سیروان با تکثیر قطعه‌ای ‌‌‌از ‌‌‌‌لکوس ‌ژنی ITS1‌ به‌‌‌‌ طول ‌155 جفت‌باز، حضور دنای دیروفیلاریا ‌ایمیتیس تأیید شد. علاوه‌بر‌این، ‌3 ‌‌‌‌نمونه ‌خون ‌‌‌از ‌‌‌‌شهرستان‌های‌ ایلام (2‌‌‌‌ نمونه) و سرابله (1 ‌‌‌‌نمونه)‌‌‌ از‌‌‌‌‌نظر آلودگی ‌به‌‌ آکانتوکیلونما ‌رکوندیتوم ‌‌‌‌مثبت‌ شدند و قطعه‌ای از دنای انگل ‌به ‌‌طول155 جفت‌‌باز تکثیر ‌شد.نتیجه­گیری نهایی: فراوانی ‌آلودگی ‌به‌‌ دیروفیلاریا ‌ایمیتیس‌‌‌ و آکانتوکیلونما‌ رکوندیتوم ‌‌‌‌‌‌در استان‌ ایلام‌ به‌‌‌‌‌ترتیب 6/2 و 3 درصد گزارش شد. شهرستان‌های‌ دهلران، سیروان‌ و سرابله ‌‌در مطالعه ‌حاضر ‌‌‌ازنظر آلودگی ‌مثبت‌ بودند. این‌ مناطق ‌‌از زمستان‌های ‌معتدل‌ برخوردار می‌باشند. مطالعات ‌بیشتر برای ‌بررسی ‌شیوع‌ و شناسایی‌ عوامل‌ خطر مرتبط‌‌ ‌با دیروفیلاریا ‌ایمیتیس‌‌‌‌ در تمام ‌مناطق‌‌‌ ایران ‌‌‌‌ضروری ‌به نظر می‌رسد. این ‌مطالعات ‌می‌تواند در توسعه ‌راهکارهای ‌پیشگیری‌ و کنترل‌‌ در برابر آلودگی ‌به‌‌‌‌ انگل‌‌‌های ‌فیلریایی ‌نقش‌ مؤثری‌ داشته ‌‌‌‌‌باشند‌‌‌‌.