فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

به منظور بررسی تأثیر مدیریت آبیاری بر عملکرد و بهره‌وری آب در روش‌های مختلف کشت برنج، آزمایشی به صورت کرت‎های یک‌بار خردشده در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار، در منطقه لنجان اصفهان در سال 1398 به اجرا گذاشته شد. فاکتور اصلی، سه روش کاشت برنج شامل: متداول به عنوان شاهد (C1)، خشکه‎کاری (C2) و نشاءکاری با آبیاری تلفیقی (C3) و فاکتور فرعی دو رقم برنج سازندگی و لاین امید بخش شماره 2 بودند. نتایج حاصل از تجزیه واریانس داده‌ها نشان داد که ارقام مورد استفاده و هم‎چنین روش‌های مختلف آبیاری از نظر عملکرد دانه و مصرف آب تفاوت کاملاٌ معنی‌داری (در سطح احتمال 1%) داشتند. با این وجود اثر متقابل روش‎های کاشت و ارقام معنی‌دار (در سطح احتمال 5%) نبود. روش کشت متداول با مصرف 21008/3 مترمکعب آب در هکتار که 70 درصد بیشتر از روش خشکه‎کاری و 21 درصد بیشتر از روش نشاءکاری با آبیاری تلفیقی بود، بیشترین عملکرد دانه (4709/7 کیلوگرم ‎در هکتار) را داشت. این میزان 21 درصد بیشتر از تیمار (C2) و 37 درصد بیشتر از تیمار (C3) بود. در تیمار (C2) بهره‎وری فیزیکی آب 0/314 کیلوگرم بر مترمکعب بود که 29 درصد بیشتر از تیمار (C1) و 11 درصد بیشتر از تیمار (C3) بود. بر اساس نتایج این تحقیق در شرایط بدون محدودیت آب، روش کاشت متداول و در شرایط محدودیت آب روش خشکه‎کاری (C2) با رقم برنج سازندگی در مناطق برنج‎کاری استان اصفهان توصیه می‎شود.