اثر تغذیه سطوح مختلف کود مرغ گوشتی بهصورت پلت و مش بر عملکرد و برخی از متابولیتهای خون در برههای نرافشاری: مطالعه تجربی
نویسندگان
1 گروه بهداشت و تغذیه دام و طیور، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشآموخته دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 گروه بهداشت و تغذیه دام و طیور، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jvr.2024.369766.3410چکیده
زمینه مطالعه: کود مرغ دارای انواع مواد مغذی ازجمله پروتئین و مواد معدنی است و میتواند در تغذیه دامهای نشخوارکننده استفاده شود.هدف: مطالعه حاضر بهمنظور بررسی اثر سطوح مختلف کود مرغ به فرم پلت و مش در جیره، بر عملکرد و برخی از متابولیتهای خونی برههای نژاد افشاری انجام شد.روشکار: 54 رأس بره نر با میانگین وزن 5±25 کیلوگرم در قالب طرح فاکتوریل 3×2 در 6 گروه تقسیم و 14 هفته با یکی از جیرههای آزمایشی حاوی 53 درصد خشبی و 47 درصد کنسانتره تغذیه شدند. کنسانتره جیرههای آزمایشی شامل صفر، 5 و 10 درصد کود مرغ بهصورت مش (M0, M5, M10) یا پلت (P0, P5, P10) بود. در طول دوره آزمایش خوراک مصرفی روزانه دامها محاسبه و توزین برهها نیز هر 2 هفته یک بار انجام شد. نمونهگیری خون نیز در روزهای صفر، 28، 56 و 84 دوره آزمایش برای اندازهگیری فراسنجههای خونی انجام شد.نتایج: اثر مصرف کود مرغ، بهصورت مش یا پلت در سطوح مختلف در مقایسه با تیمارهای شاهد بر افزایش وزن و مصرف روزانه خوراک، در مراحل مختلف و در کل دوره آزمایش معنیدار نبود. در ماه آخر و در کل دوره آزمایش، مصرف روزانه خوراک بهصورت مش در مقایسه با پلت بالاتر بود (05/0P<). در کل دوره آزمایش ضریب تبدیل خوراک در تیمارهای مصرفکننده پلت کمتر از تیمارهای مصرفکننده مش بود (05/0P<). افزایش سطح کود مرغ در هر دو گروه برههای مصرفکننده مش و پلت باعث افزایش معنیدار (05/0P<) سطح مس خون آنها در مراحل مختلف آزمایش گردید. مقدار مولیبدن خون در کل دوره تحت تأثیر مصرف سطوح مختلف کود مرغ قرار نگرفت. اثر فرم جیره نیز بر سطح مس، مولیبدن، کل پروتئین و نیتروژن اورهای خون معنیدار نبود.نتیجهگیری نهایی: کود مرغ را میتوان به فرم پلت یا مش بهعنوان یک منبع پروتئینی تا سطح 10 درصد در جیره برههای نژاد افشاری جایگزین سایر منابع پروتئینی جیره کرد، بدون اینکه مصرف آن تأثیر منفی بر خصوصیات عملکردی برهها داشته باشد.