فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه مطالعه: استفاده از جوجه‌های گوشتی به‌عنوان مدل حیوانی در تحقیقات علمی پایه در آزمایشگاه رایج است. در این زمینه، یکی از مشکلات مهم در فعالیت‌های علمی در‌مورد پرندگان، انجام بیهوشی مناسب و مطلوب می‌باشد. بیهوشی در پرندگان با خطرات زیادی همراه است. برای حل این مشکل باید دارویی متناسب با فیزیولوژی و آناتومی پرندگان استفاده کرد.هدف: مقایسه رژیم‌های دارویی بیهوشی تزریقی و استنشاقی در جوجه‌های گوشتی برای انجام استریوتاکسی مغزی به‌منظور پیدا کردن رژیم دارویی مناسب جهت بیهوشی در پرندگان است.روش‎کار: مطالعه حاضر بر روی 36 قطعه جوجه‌خروس گوشتی نر نژاد راس 308 با سن مشابه (21 روزگی) و وزن تقریبی 750 گرم انجام شد. پرندگان به‌طور تصادفی به سه گروه 12 تایی تقسیم‌ گردیدند. گروه «کتامین ـ زایلازین»، گروه «کتامین ـ میدازولام» و گروه «ایزوفلوران». در گروه «کتامین ـ زایلازین» و «کتامین ـ میدازولام» داروی بیهوشی به‌صورت عضلانی (درون عضله سینه) و در گروه «ایزوفلوران» به‌صورت استنشاقی تجویز شد. در انتهای کار مدت‌زمان القا، نگهداری و بازگشت از بیهوشی در گروه‌های مختلف ارزیابی گردید.نتایج: استفاده از داروهای بیهوشی تزریقی در مطالعه حاضر باعث انجام حرکات هیجانی و غیرعادی جوجه‌ها در هنگام بهوش آمدن گردید. القای بیهوشی ایجادشده توسط دو ترکیب کتامین ـ زایلازین و کتامین ـ میدازولام بین 2 تا 4 دقیقه بود، درحالی‌که در ارتباط با ایزوفلوران 1 تا 2 دقیقه بود. بازگشت از بیهوشی در 2 گروه اول کند بود. درصورتی‌که در گروه «ایزوفلوران» سریع و مطلوب بود.نتیجه­گیری نهایی: بررسی داده‌های ثبت‌شده و ارزیابی کیفیت بیهوشی در گروه‌های مختلف، ارجح بودن استفاده از ایزوفلوران را نسبت به دیگر گروه‌های مورد‌ارزیابی در مطالعه حاضر نشان داد.