ایجاد رده سلولی پایدار جهت تولید فسفولیپاز نوترکیب A2 زهر زنبورعسل (آپیس ملیفرا)

نویسندگان

1 آزمایشگاه مرکزی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 دانش آموخته دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 گروه زنبورعسل، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

4 دانش آموخته دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

5 گروه زنبورعسل، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

6 دانش آموخته دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22059/jvr.2023.339344.3243
چکیده

زمینه مطالعه: زهر زنبور عسل دارای ترکیبات پیچیده‌ای مانند پلی‌پپتیدها، آنزیم‌ها و آمین‌ها می‌باشد. از اجزای مهم زهر زنبور عسل، آنزیم فسفولیپازA2  است که به‌‌عنوان یک آلرژن مهم زهر زنبور عسل مطرح می‌باشد و در درمان برخی از بیماری‌ها کاربرد دارد. این آنزیم در حشرات دیگر، آراکنیدها، مارها و سلول‌های پستانداران یافت می‌شود و عملکرد آن هیدرولیز پیوند استری دوم گلیسروفسفولیپیدها و آزاد شدن اسیدهای چرب و لیزوفسفولیپیدها می‌باشد. پروتئین‌های نوترکیب توسط ترانسفکشن موقت قابل‌‌تولید می‌باشند، اما جهت تولید در مقیاس بالا با صرفه اقتصادی، سلول‌های پایدار مناسب‌ترند.هدف: مطالعه حاضر باهدف ایجاد رده سلولی پایدار جهت تولید فسفولیپاز نوترکیب A2 زهر زنبورعسل (آپیس ملیفرا) انجام شد.روش‎کار: وکتور PCDNA حاوی ژن فسفولیپاز  A2از کمپانی ماکروژن تهیه شد. پلاسمید نوترکیب با روش شوک حرارتی به سلول‌های CHO منتقل شد و بیان ژن در محیط کشت HamsF12 حاوی آنتی‌بیوتیک نئومایسین صورت گرفت. پس از ازدیاد رده‌های پلی‌کلونال حاوی پلاسمید، کلون‌های مونوکلونال توسط روش رقت محدود  (limiting dilution)انتخاب شدند. سپس اقدام به تکثیر کلون‌های مونوکلونال، جمع‌آوری و تغلیظ سوپ سلول‌های انتخاب‌‌شده گردید و با انجام آزمایش SDS-PAGE بیان پروتئین مذکور ارزیابی شد.نتایج: نتایج الکتروفورز که جهت تأیید بیان ژن فسفولیپازA2  در سوپ سلول‌ها انجام شد یک باند با وزن مولکولی 20 کیلودالتون را نشان داد که مؤید ایجاد رده سلولی پایدار جهت تولید فسفولیپاز A2 نوترکیب زهر زنبور عسل است.نتیجه­گیری نهایی: پس از ترانسفکشن موقت پلاسمید حاوی این ژن، تعدادی از سلول‌های حاوی پلاسمید به‌واسطه داشتن سازوکارهای ترمیمی دچار نوترکیبی شدند و ژن مورد‌نظر همراه با ژن مقاومت به آنتی‌بیوتیک را در ژنوم خود قرار دادند که با اضافه‌ کردن آنتی‌بیوتیک به محیط کشت می‌توان این سلول‌ها را انتخاب کرد و سپس به بسط و تکثیر آن‌ها پرداخت.