بررسی آلودگی به توکسوکارا کنیس در مدفوع سگ‌ها و روباه‌های استان زنجان با روش میکروسکوپی و PCR

نویسندگان

1 دانش آموخته دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان، ایران

2 گروه انگل‌شناسی و قارچ‌شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان، ایران

3 گروه انگل‌شناسی و قارچ‌شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان، ایران

4 گروه انگل‌شناسی و قارچ‌شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان، ایران

doi
10.22059/jvr.2023.365145.3394
چکیده

زمینه مطالعه: توکسوکارا کنیس، نماتود انگلی زئونوزی است که سگ و سگ‌سانان را به‌عنوان میزبان قطعی و طیف وسیعی از پستانداران را به‌عنوان میزبان انتقالی آلوده می‌کند. با افزایش جمعیت سگ‌های بدون سرپرست، گسترش باغ‌شهرها و نزدیکی محل رفت‌و‌آمد سگ‌سانان به محل زندگی انسان، شانس تماس و ابتلا به این انگل‌ها افزایش یافته است.هدف: مطالعه حاضر برای تعیین فراوانی آلودگی توکسوکارا کنیس در سگ‌ها و روباه‌های استان زنجان انجام شده است.روش‎کار: در تابستان، پاییز و زمستان سال 1400، در‌مجموع 484 نمونه‌ مدفوع سگ‌های بدون سرپرست (355 قلاده)، سگ‌های پناهگاه (49 قلاده)، سگ‌های نگهبان (50 قلاده) و روباه‌ (30 قلاده) در استان زنجان جمع‌آوری و پس از تغلیظ نمونه با روش فرمالین اتیل استات، بررسی میکروسکوپی روی آن‌ها انجام شد. برای تأیید نمونه‌هایی که با بررسی میکروسکوپی متعلق به گونه‌های توکسوکارا و توکساسکاریس تشخیص داده شدند از روش PCR استفاده شد.نتایج: با روش میکروسکوپی از کل 484 نمونه مدفوع بررسی‌شده، 21 نمونه (3/4 درصد) گونه‌های توکسوکارا و توکساسکاریس تشخیص داده شد. در بررسی تکمیلی با روش PCR از 21 نمونه سگ و روباه که با روش PCR بررسی شدند، تنها در 6 نمونه از سگ‎ها، آلودگی به توکسوکارا کنیس تایید شد.نتیجه­گیری نهایی: در مقایسه با مطالعات گذشته در زنجان، میزان شیوع آلودگی به گونه‌های توکسوکارا و توکساسکاریس در سگ‌های بدون سرپرست نسبت به گذشته افزایش داشته است. به‌دلیل نزدیکی و رفت‌و‌آمد سگ‌ها به پارک‌ها و مناطق مسکونی همچنان خطر آلودگی انسان به توکسوکاریازیس وجود دارد و این اهمیت رعایت پروتکل‌های درمانی و پیشگیری در سگ‌های بدون سرپرست را نشان می‌دهد.