فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

به منظور بررسی اثر سطوح آبیاری، تراکم بوته و اسید سالیسیلیک بر گوار، آزمایشی به صورت اسپلیت پلات فاکتوریل در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی با سه تکرار در مشهد در سال 1396 اجرا شد. سطوح آبیاری (25، 50، 75 و 100 درصد تبخیر و تعرق گیاه مرجع) به عنوان عامل اصلی و فاکتوریل سطوح تراکم (4/4، 6/7 و 13/3 بوته در متر مربع) و اسید سالیسیلیک (عدم کاربرد و کاربرد با غلظت یک و نیم میلی­مولار) به عنوان عامل فرعی در نظر گرفته شد. نتایج مقایسه میانگین­ها نشان داد با کاهش میزان آبیاری در تیمار 25 درصد تبخیر و تعرق گیاه مرجع عملکرد دانه در مقایسه با تیمار 100 درصد، حدود 41 درصد کاهش یافت (از 937/27 به 552/62 کیلوگرم در هکتار). با کاهش تراکم بوته در سطوح آبیاری زیاد و متوسط، تولید دانه در غلاف به طور معنی­دار افزایش یافت، اما افزایش تراکم، عملکرد دانه را کاهش داد. بیشترین تعداد غلاف در بوته (47/73)، تعداد غلاف در متر مربع (347/3)، وزن هزار دانه (44/33 گرم) و عملکرد بیولوژیک (2542/3 کیلوگرم در هکتار) در شرایط تأمین آب زیاد و کاربرد اسید سالیسیلیک بدست آمد. هم­چنین تیمارهای کم ­آبیاری در شرایط عدم کاربرد اسید سالیسیلیک، کاهش عملکرد بیولوژیک گوار را به دنبال داشت. در مجموع با توجه به محدودیت منابع آبی، آبیاری معادل 75 درصد تبخیر و تعرق گیاه مرجع با تراکم 4/4 بوته در متر مربع در شرایط مشهد برای این گیاه توصیه می‌شود. هم­چنین مصرف اسید سالیسیلیک در این گیاه، توجیهی ندارد.