معنویت اسلامی و اثر آن بر سطوح بخشش بین فردی، شادکامی و بروز رفتارهای کاری ناکارامد در کارکنان دانشگاه
نویسندگان
1 دکتری مدیریت، دانشیار گروه مدیریت دانشکده علوم اداری و اقتصادی، دانشگاه فردوسی مشهد
2 دکتری مدیریت، استادیار گروه مدیریت، دانشکده علوم اداری و اقتصادی، دانشگاه فردوسی مشهد.
3 دانشجوی دکتری مدیریت منابع انسانی، دانشکده علوم اداری و اقتصادی، دانشگاه فردوسی مشهد.
4 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد.
doi
چکیده
هدف: این پژوهش با هدف بررسی معنویت اسلامی در سازمان و اثر آن بر سطوح بخشش بین فردی، شادکامی و رفتارهای کاری ناکارامد در کارکنان دانشگاههای مشهد انجام شد. روش: پژوهش حاضر، کاربردی، کمّی و از نوع پیمایشی بود. جامعۀ آماری، کارکنان رسمی سه مورد از دانشگاههای مشهد بودند و تعداد نمونۀ تحقیق، 300 نفر از کارکنان بود. شرکتکنندگان به پرسشنامۀ معنویت اسلامی، مقیاس بخشش بین فردی، شادکامی و رفتارهای کاری ناکارامد پاسخ دادند. دادهها از طریق تحلیل عاملی تأییدی و نرمافزار آموس تحلیل شدند. از آزمونهای سوبل برای اندازهگیری آمارۀ تی متغیّرهای میانجی استفاده شد. یافتهها: معنویت اسلامی از طریق وجود واکنشهای مثبت در بخشودگی و رویکردهای شادکامی، با شدت بیشتری نسبت به تأثیر از طریق نبود واکنشهای منفی در بخشودگی و رویکردهای شادکامی، رفتارهای ناکارامد را مهار کرد. نتیجهگیری: توجه به معنویت اسلامی در سازمانها، رفتارهایی همچون بخشش بین فردی و شادکامی را گسترش میدهد و موجب کاهش رفتارهای ناکارامد میشود.
