ارزیابی تأثیر شاخص‌های انرژی و امتیاز بدنی بر شاخص‌های التهابی دوره انتقالی میش

نویسندگان

1 گروه بیماری‎های درونی و کلینیکال پاتولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

2 دانش آموخته دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

3 گروه بیماری‎های درونی و کلینیکال پاتولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

doi
10.22059/jvr.2023.354004.3322
چکیده

زمینه مطالعه: وضعیت بدنی و ارتباط آن با شاخص‌های التهابی در دوره‌ انتقالی میش می‌تواند به ‌عنوان کلید راهنما در پیشگیری از وقوع عوارض متابولیکی در این دوره مورد استفاده قرار گیرد.هدف: تعیین شاخص‌های التهابی و ارتباط آن با امتیاز وضعیت بدنی Body condition score (BCS) و شاخص‌های انرژی در میش‌های دوره انتقال بود.روش‎کار: مطالعه حاضر بر روی 45 رأس میش نژاد ماکویی 5-3 ساله با دامنه زایش بین 2 تا 4 شکم زایش در 3 گروه براساس وضعیت امتیاز بدنی شامل؛ 1) گروه لاغر: 75/2>BCS، 2) گروه متوسط 25/3>BCS>75/2 و 3) گروه چاق 25/3 نتایج: میانگین غلظت گلوکز در بین گروه‌های مورد مطالعه معنی‌دار نبود (05/0<P). غلظت اسیدهای چرب ‌غیراستریفیه (NEFA) و بتاهیدروکسی‌بوتیرات (BHB) به‌طور معنی‌داری در گروه‌های با وضعیت بدنی پایین و بالا بیشتر از گروه متوسط بود. غلظت فیبرینوژن، اسیدسیالیک و سرولوپلاسمین خون در سه هفته اول قبل از زایش افزایش و متعاقباً پس از زایمان کاهش نشان داد. این شاخص‌ها در گروه‌های چاق و لاغر در مقایسه با گروه متوسط افزایش معنی‌داری را در طول مطالعه نشان دادند. همبستگی مثبت معنی‌داری بین BHB و NEFA با سرولوپلاسمین و اسیدسیالیک در هر سه دوره قبل، حین و بعد از زایمان مشاهده شد. همچنین رابطه منفی معنی‌داری بین وضعیت بدنی میش‌های آبستن و شیروار با اسیدسیالیک مشاهده گردید.نتیجه­گیری نهایی: دام‌های با نمره بدنی متوسط (75/2<BCS<25/3) وضعیت انرژی بهتری داشته، تحرک چربی‌ها در این دام‌ها پایین بوده و روند التهاب در دوره انتقال در این دسته از حیوانات کمتر می‌باشد. همچنین BCS پایین ممکن است یک عامل خطر برای بروز التهاب در میش‌های دوره انتقالی باشد، که احتمالاً به دلیل افزایش تقاضای متابولیک و کاهش عملکرد سیستم ایمنی میش‌ها می‌باشد.