یافته‌های سی‌تی‌اسکن اختلالات مفصل فکی-گیجگاهی در سگ‌ها و گربه‌ها

نویسندگان

1 گروه آموزشی جراحی و رادیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 گروه آموزشی جراحی و رادیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 دانش آموخته دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران

4 گروه آموزشی جراحی و رادیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22059/jvr.2023.347825.3296
چکیده

زمینه مطالعه: مفصل فکی- گیجگاهی به اختصارTMJ نامیده می‌شود. این مفصل دو‌طرفه در همه‌ گونه‌های پستانداران با ارتباط بین زائده‌ کندیلار فک پایین و مندیبولارفوسا استخوان گیجگاهی ایجاد می‌شود. این مفصل سینوویالی و حاوی دیسک فیبروکارتیلاژی است. اختلالات این مفصل در جوش و حرکاتTMJ و همچنین فک تأثیر می‌گذارد. مفصل TMJ را می‎توان توسط رادیوگرافی ارزیابی کرد ولی بین روش‌های تصویربرداری، سی تی اسکن برای بررسی این مفصل ارجحیت دارد. زیرا این تصاویر در مقایسه با تصاویر رادیوگرافی، بدون روی هم افتادن ساختارها، ترسیم بهتری از بافت‌ها را نشان می‌دهند و نهایتاً ارزیابی دقیق‌تری از مفصل فکی- گیجگاهی را ارائه می‌دهند.هدف: مطالعه حاضر با هدف ارائه آماری دقیق از اختلالات TMJ و بررسی شیوع آن‌ها بر اساس یافته‌های سی‌تی‌اسکن در سگ‌ و گربه‌ می‌باشد.روش‎کار: در مطالعه حاضر تصاویر سی‌تی جمجمه 265 مورد گربه و سگ (102 گربه و 163 سگ) مورد بررسی قرار گرفت. 59 مورد (38 گربه و 21 سگ) دارای اختلالات مفصل فکی- گیجگاهی بودند. اطلاعات جنس، نژاد، سن و عارضه کیس‌های دارای اختلالاتTMJ به تفصیل بیان و مورد ارزیابی قرار گرفت.نتایج: در تصاویر سی‌تی اختلالات استئوآرتروز، شکستگی، دررفتگی (کامل و ناقص)، آنکیلوز، استئوکندروز، دیسپلازی و همچنین استئومیلیت مشاهده گردید.نتیجه­گیری نهایی: مطالعه حاضر نشان داد با این که تعداد کل سگ‌ها بیشتر از گربه‌ها بودند اما درصد ابتلا به عوارض مفصل فکی- گیجگاهی در گربه‌ها بیشتر از سگ‌ها می‌باشد. بیشترین فراوانی اختلالات در گربه‌ها‌ و سگ‌ها عارضه شکستگی و بعد از آن، عارضه دررفتگی (کامل و ناقص) می‌باشند و پس از این دو عارضه، استئوآرتروز بیشترین فراوانی را نشان داد. پس از این عوارض در رتبه بعدی از نظر فراوانی در گربه‌ها، عارضه آنکیلوز و بعد از آن عارضه استئومیلیت مشاهده شد. همچنین در سگ‌ها عارضه استئوکندروز و عارضه دیسپلازی و بعد از آن عارضه آنکیلوز در رتبه‌های بعدی قرار گرفتند.