فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

فرایند آموزش و یادگیری زمانی مؤثر واقع می‎شود که آموزش مبتنی بر نظریه‎های علمی، روش‎های مناسب و به‎کارگیری ابزار‌های لازم در این مسیر باشد. آموزش معماری نیز به عنوان بخشی از آموزش عالی از این قاعده مستثنی نیست. آموزش دروس سازه‎ای در دانشکده‎های معماری داخل کشور، بیشتر تئوری بوده و فاقد هرگونه تجربه عملی و حرفه‎ای است، لذا حاصل این نوع آموزش در بهترین صورت، جز تربیت افرادی دارای قابلیت ذهنی بالا نبوده و امکان به اجرا درآوردن و خلاقیت در آثار حرفه‎ای دانش­آموختگان معماری، بسیار اندک است. در این مقاله، به ارزیابی ساختار و محتوای آموزش دروس سازه‎ای پرداخته شده و در نهایت مشکلات و معایب موجود در این نظام آموزش استخراج و پیشنهاداتی برای رفع آنها ارائه می‎شود. روش تحقیق این پژوهش براساس تهیه پرسشنامه‎ای متناسب با آموزش دروس سازه‎ای در رشته معماری برای دستیابی به نتایج بهتر و مطلوب‎تر می­باشد. پرسشنامه به صورت بسته تهیه شد که در آن برای هر پرسش، تعدادی گزینه و پاسخ انتخاب و هریک از پاسخ‎ها به‎گونه‎ای تنظیم شد که در عین منطقی­بودن برای آن سوال، از پاسخ مربوط به دیگر سوالات مجزا باشد. با این روش، تجزیه و تحلیل و طبقه­بندی پاسخ‎ها نیز ساده‎تر انجام شد.