پهنهبندی زراعی- بوم شناختی کشت اسفرزه (Plantago ovata) در منطقه سیستان با استفاده از مدل بولین و تحلیل سلسله مراتبی
نویسندگان
1 گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
2 دانش آموخته دکتری اگرواکولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
doi
10.22034/csrar.2022.311771.1149چکیده
منطقه سیستان با محدودیتهای فراوانی در بخش آب و خاک مناسب برای کشاورزی مواجه است. کشت گیاهان دارویی از جمله کشت گیاه اسفرزه با نیاز رطوبتی اندک و مقاومت بالا به خشکی و ارزش افزوده بالا از راهکارهای مهم مقابله با محدودیتهای متعدد زیستمحیطی، اقتصادی و اجتماعی در منطقه سیستان است. این مطالعه با هدف پهنهبندی زراعی- بومشناختی گیاه اسفرزه در راستای شناسایی مناطق مستعد کشت این گیاه در منطقه سیستان با استفاده از تکنیک آنالیز مکانی انجام گرفت. برای انجام این مطالعه از لایههای اقلیمی، توپوگرافی و هیدرولوژی منطقه استفاده شد. برای انجام پهنهبندی نواحی مستعد کشت، از روش سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) در قالب مدلهای بولین و تحلیل سلسله مراتبی (AHP) استفاده شد. در این مطالعه با استفاده از نرمافزار Arc/GIS 10 نقشههای هم ارزش تهیه شده، و سپس ماتریس دو به دو هر یک از لایهها به ترتیب اهمیت در نرمافزار Idrisi ترسیم و میزان اهمیت هر یک از عناصر مشخص گردید. در نهایت با تلفیق نقشهها در محیط Arc/GIS 10 نقشه نهایی استخراج شد. نتایج مطالعه نشان داد که غالب نواحی منطقه زابل جهت کشت اسفرزه از پتانسیل مناسبی برخوردار است. با اینحال، بخشهایی شمال غربی و قسمت محدودی از جنوب غربی و شمال شرقی و به طور پراکنده قسمتهایی از غرب و جنوب غربی و قسمت محدودی از شمال شرقی فاقد استعداد کشت اسفرزه است. همچنین مدل بولین به دلیل دقت بالا و توجه به محدودیت در این منطقه، نتایج بهتری را نسبت به مدل AHP ارائه میدهد.