بررسی شناسایی، مقایسه و شاخص های زیستی پریاخته های انگلی ماهی صبور در سه شوری مختلف خورموسی، مصب رودخانه اروند و رودخانه کارون

نویسندگان

1 گروه زیست شناسی دریا، دانشکده علوم دریایی و اقیانوسی، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، خرمشهر، ایران.

2 گروه زیست شناسی دریا، دانشکده علوم دریایی و اقیانوسی، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، خرمشهر، ایران.

3 گروه انگل شناسی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.

4 گروه زیست شناسی دریا، دانشکده علوم دریایی و اقیانوسی، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، خرمشهر، ایران.

doi
10.22113/jmst.2023.339784.2480
چکیده

چکیدهانگل شناسی دریایی در علوم دریایی بخصوص در صنعت شیلات از اهمیت ویژه ای برخوردار است. پژوهش حاضر به منظور بررسی و شناسایی بوم‌شناسی انگل-های پریاخته ای دستگاه گوارش ماهی صبور در آب های استان خوزستان انجام شد. نتایج نشان دادکه انگل‌های جدا شده از این ماهی متعلق به ترماتودها و آکانتو سفال‌ها و سخت پوستان بودند. در این پژوهش بطور کلی 9 گونه انگل، از رده ترماتودها شامل انگل‌های بالغ Opecoelinapersicus، Faustulakarounensis،Faustulaclupii، Faustulabrevichrus، Faustula gangeticus، و لارو انگل Opecoelus، از آکانتوسفال‌ها Neoechinorhynchus pennahia و Neoechinorhynchus sp. از دستگاه گوارش و سخت پوست انگلی Chondracanthus persicus از آبشش در ایستگاه‌های مورد بررسی از میزبان Tenualosaillisha جداسازی گردید. طی‌این پژوهش برای اولین بار گونه‌های Opecoelinapersicus، Orientophorus karounensis، Chondracanthus persicus، شناسایی، نام‌گذاری و ثبت گردید. لازم به ذکر است که جنس‌های Chondracanthus از سخت پوستان انگلی و جنس Opecoelina و Faustula از ترماتودها و گونه Neoechinorhynchus pennahia از آکانتوسفال‌ها برای اولین بار از آب‌های خلیج فارس گزارش گردید. در ایستگاه های مورد بررسی جنس Faustula از 120 نمونه ماهی صبور جدا گردید و این مطلب نشان دهنده تخصص میزبانی در این جنس انگل را نشان می‌دهد. بیشترین تعداد کل گونه‌ها مربوط به ایستگاه خور موسی بود. بیشترین شاخص تنوع گونه‌ای در ایستگاه رود خانه کارون، و شاخص تراز زیستی در ایستگاه مصب اروند بود. با توجه به مشاهدات صورت گرفته در این تحقیق چنین به نظر می‌رسد که گونه‌های جنس Faustula و Neoechinorhynchus پتاسیل لازم برای مطرح شدن به عنوان شاخص زیستی را دارد ولی جهت اثبات این نظریه تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.