ارزیابی و تفسیر شرایط هیدرومورفولوژیکی رودخانه تجن با استفاده از تکنیک RHAT
نویسندگان
1 گروه مهندسی عمران، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران.
2 گروه مهندسی آب، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران.
3 گروه مهندسی عمران، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران.
doi
10.22113/jmst.2023.398632.2532چکیده
رودخانه تجن در شهر ساری به عنوان یکی از مهم ترین رودخانههای استان مازندران به دلیل رشد جمعیت و گسترش شهرنشینی دچار افزایش تغییر کاربری اراضی شهری خصوصاً در نواحی رودکناری شده است. لذا برای ارتقای امنیت ساکنین حواشی رودخانه، تأمین نیاز انسان به بهره مندی از فضای طبیعی حاشیه رودخانه برای کاهش استرس زندگی و ... انجام فعالیت های بهسازی در کریدور این رودخانه درون شهری روز به روز در حال گسترش است. در این پژوهش برای اثبات وضعیت نابسامان رودخانه تجن و تأکید بر لزوم کاهش فشارهای وارده به این منبع حیاتی، به کمک سنجش از دور و اطلاعات استخراجی از تصویر ماهواره Landsat، نرمافزار Google Earth Pro، عکس هوایی سال 1345، داده های میدانی و تکنیک RHAT به بررسی و ارزیابی وضعیت هیدرومورفولوژیکی در محدوده یک کیلومتری بالادست پل راه آهن (شامل دو بازه 500 متری) پرداخته شد. به طوریکه با توسعه تکنیک RHAT به روش امتیازدهی جدید؛ امکان مقایسه تمامی شاخص ها در بازه های مورد مطالعه مقدور گردید. نتایج نشان داد اگرچه به لحاظ کلاس WFD هر دو بازه به ترتیب با امتیاز هیدرومورفولوژیکی 0/54و 0/59 در وضعیت متوسط به سر می برند. ولی شاخص های مرتبط با ویژگی های کانال رودخانه در هر دو بازه وضعیت مشابهی دارند. همچنین تنوع و شرایط بستر، وضعیت کناره و پایداری آن به انضمام اتصال کانال رودخانه با سیلاب دشت در بازه های پایین دست تر، شرایط مطلوب تری دارند. از طرفی به دلیل تغییر کاربری اراضی حاشیه رودخانه و افزایش شدت و تمرکز خدمات ناشی از احداث زیرساخت های شهری در محدوده های پایین دست تر، شاخص 7 در نواحی شهری پاییندست اوضاع نامطلوب تری نسبت به بازه های بالادست خواهد داشت. بنابراین توقف مداخلات انسانی رو به توسعه و انجام اقدامات باززنده سازی در این محدوده جزو ضروریات حفظ این منبع آب شیرین در دسترس است.