تحلیل تأثیر ویژگیهای محیطی گسترشهای جدید شهری بر رفتار سفرهای با مقصد مشخص و بدون مقصد مشخص (مطالعه موردی: 5 محله در شمال شهر اصفهان)
نویسندگان
1 استادیار شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم وصنعت ایران
2 دانشجوی دکتری شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم وصنعت ایران
doi
10.22059/jfaup.2015.56878چکیده
در دهههای اخیر در کشور ما، به دلیل افزایش نرخ شهرنشینی، دائماً به مساحت شهرها افزوده شده است. اگرچه بسیاری از گسترشهای جدید شهری براساس طرحهای توسعه شهری شکل گرفتهاند، اما به نظر میرسد در طرحریزی آنها، از کنش و ارتباط ویژگیهای محیطی و رفتار سفر غفلت شده است. از اینرو، هدف تحقیق حاضر، تحلیل تأثیر ویژگیهای درکشده از محیط ساختهشده بر رفتار سفر افراد در گسترشهای جدید شهر اصفهان میباشد. این مقاله، بین دو نوع سفر با مقصد مشخص و سفر بدون مقصد مشخص تفاوت قائل شده است تا از سوگیری نتایج اجتناب شود. برای جمعآوری دادههای تحقیق از یک پرسشنامه خود پاسخده استفاده شده است که توسط 648 فرد در 5 محله جدید در شمال اصفهان تکمیل گردیدهاند. برای تحلیل دادههای مذکور، از روش رگرسیون منفی دو جملهای استفاده شده است. نتایج تحلیل دادهها نشان میدهد که با کنترل ویژگیهای اجتماعی- اقتصادی و متغیرهای نگرش به سفر، برخی از ویژگیهای محیطی از جمله مجاورت، قابلیت دسترسی، امنیت و جذابیتهای پیادهروی/ دوچرخهسواری بر فراوانی سفرهای پیاده و سواره در هر دو نوع سفر با مقصد مشخص و بدون مقصد مشخص تأثیر معنیداری میگذارند.