ارزیابی و تحلیل کارکردپذیری طرح‌های معماری مسکن در اندازه کوچک* نمونه موردی: مجموعه پنجاه هزار واحدی غدیر مسکن مهر

نویسندگان

1 استادیار دانشکده معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران

doi
10.22059/jfaup.2015.56881
چکیده

شناخت و بررسی مسکن منوط به شناسایی و تحلیل عوامل تاثیرگذار بر آن است. برای بررسی مسکن، اصول و معیارهای فراوانی در نظر گرفته می­شود که به جنبه­های کیفی و کمّی مسکن می­پردازند. محققان، اغلب مسکن را در محدوده­ای فراتر از واحد مسکونی، نظیر واحد همسایگی و یا محله مورد بررسی قرار می­دهند. تحقیق حاضر نیز از منظر کارکردپذیری به موضوع مسکن مهر پرداخته و شاخص­های ارزیابی آن را تدوین نموده است. توجه به مساله کارکردپذیری در واحدهای مسکونی مهر که عمدتاَ دارای مساحت کوچکی هستند، در میزان رضایت استفاده­کنندگان بسیار تاثیرگذار است. دامنه این تحقیق، پروژه­های پنجاه هزار واحدی غدیر را شامل می­گردد. در این تحقیق، 10 گونه مختلف آپارتمانی از طریق نظرسنجی از خبرگان معماری مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته است. نتایج این تحقیق نشان می­دهد کارکردپذیری مسکن بیشترین رابطه را با موقعیت قرارگیری فضاهای مختلف و ارتباط بین آنها در پلان دارد که حکایت­گر اهمیت نقش هندسه پلان در تامین کارکردپذیری می­باشد. نکته مهم دیگری که از این پژوهش حاصل شد، اهمیت کارکردپذیری نشیمن و پذیرایی در ارزیابی کل مسکن می­باشد. تحقیق در نهایت، راه­کارهایی را برای ارتقای شاخص­های کارکردپذیری مسکن، نظیر تنظیم نسبت ابعادی فضاها با یکدیگر و چگونگی کاهش فضاهای بلا استفاده ارایه می­دهد.