ارزیابی و تحلیل کارکردپذیری طرحهای معماری مسکن در اندازه کوچک* نمونه موردی: مجموعه پنجاه هزار واحدی غدیر مسکن مهر
نویسندگان
1 استادیار دانشکده معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران
doi
10.22059/jfaup.2015.56881چکیده
شناخت و بررسی مسکن منوط به شناسایی و تحلیل عوامل تاثیرگذار بر آن است. برای بررسی مسکن، اصول و معیارهای فراوانی در نظر گرفته میشود که به جنبههای کیفی و کمّی مسکن میپردازند. محققان، اغلب مسکن را در محدودهای فراتر از واحد مسکونی، نظیر واحد همسایگی و یا محله مورد بررسی قرار میدهند. تحقیق حاضر نیز از منظر کارکردپذیری به موضوع مسکن مهر پرداخته و شاخصهای ارزیابی آن را تدوین نموده است. توجه به مساله کارکردپذیری در واحدهای مسکونی مهر که عمدتاَ دارای مساحت کوچکی هستند، در میزان رضایت استفادهکنندگان بسیار تاثیرگذار است. دامنه این تحقیق، پروژههای پنجاه هزار واحدی غدیر را شامل میگردد. در این تحقیق، 10 گونه مختلف آپارتمانی از طریق نظرسنجی از خبرگان معماری مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته است. نتایج این تحقیق نشان میدهد کارکردپذیری مسکن بیشترین رابطه را با موقعیت قرارگیری فضاهای مختلف و ارتباط بین آنها در پلان دارد که حکایتگر اهمیت نقش هندسه پلان در تامین کارکردپذیری میباشد. نکته مهم دیگری که از این پژوهش حاصل شد، اهمیت کارکردپذیری نشیمن و پذیرایی در ارزیابی کل مسکن میباشد. تحقیق در نهایت، راهکارهایی را برای ارتقای شاخصهای کارکردپذیری مسکن، نظیر تنظیم نسبت ابعادی فضاها با یکدیگر و چگونگی کاهش فضاهای بلا استفاده ارایه میدهد.