فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینۀ مطالعه: بیماری‌های عفونی و مقاومت میکروبی ‌از جمله معضلات پرورش ماهی می‌باشند که سالانه خسارات زیادی به ‌این صنعت وارد می‌کنند. غیر از ضررهای اقتصادی ناشی از این عفونت‌ها، برخی از این عوامل زئونوز بوده و ممکن است به ‌انسان منتقل شوند.هدف: مطالعه حاضر با هدف شناسایی عوامل باکتریایی شایع در مزارع پرورش قزل‌آلا و تعیین میزان مقاومت آنتی‌بیوتیکی آن‌ها به ‌برخی آنتی‌بیوتیک‌های رایج مورد استفاده در این صنعت می‌باشد.روش‎کار: نمونه‌گیری‌ها در فصول بهار، تابستان و پاییز سال ۱۴۰۰ از طریق مراجعه و بازرسی مزارع و اخذ ماهیان با علائم بیماری در استان‌های مازندران، لرستان، چهارمحال و بختیاری و زنجان و کشت باکتریایی از اندام‌های کلیه قدامی یا طحال انجام و با آزمایش‌های فنوتایپینگ، بیوشیمیایی و مولکولار شناسایی شد. سپس مقاومت آنتی‌بیوتیکی به‌روش‌های انتشار از دیسک و تعیین حداقل دوز ممانعت‌کنندگی از رشد باکتری‌ها و با استفاده از آنتی‌بیوتیک‌های اریترومایسین، اکسی‌تتراسایکلین، فلورفنیکل، انروفلوکساسین و نیتروفورانتوئین مورد ارزیابی قرار گرفت.نتایج: تعداد ۷۴ جدایه باکتریایی از نوع کوکسی گرم مثبت و یا کوکوباسیل گرم منفی جداسازی گردید، که در آزمایش‌های فنوتایپینگ، بیوشیمیایی و مولکولار (Polymerase chain reaction) تعداد ۱۲ جدایه (2/16 درصد) لاکتوکوکوس گارویه (Lactococcus garvieae)، ۹ جدایه (2/12 درصد) آئروموناس هیدروفیلا (Aeromonas hydrophila)، ۱۷ جدایه (۲۳ درصد) استرپتوکوکوس اینیایی (Streptococcus iniae)، ۲۰ جدایه (۲۷ درصد) استرپتوکوکوس آگالاکتیه (Streptococcus agalactiae) و ۱۶ جدایه (7/21 درصد) یرسینیا راکری (Yersinia ruckeri) تشخیص داده شد و بیشترین موارد جداسازی مربوط‌ به ‌مازندران بود. بیشترین مقاومت آنتی‌بیوتیکی مربوط‌ به اریترومایسین و اکسی‌تتراسایکلین با 8/87 درصد بود در حالی‌که کمترین میزان مقاومت آنتی‌بیوتیکی مربوط ‌به انروفلوکساسین با 3/24 درصد به‌دست آمد. میزان مقاومت آنتی‌بیوتیکی برای فلورفنیکل و نیتروفورانتوئین نیز به‌ترتیب 2/43 و 4/44 درصد به‌دست آمد. بیشترین مقاومت آنتی‌بیوتیکی به‌ترتیب در باکتری‌های لاکتوکوکوس گارویه، آئروموناس هیدروفیلا، استرپتوکوکوس اینیایی، استرپتوکوکوس آگالاکتیه و یرسینیا راکری مورد ارزیابی قرار گرفت.نتیجه­گیری نهایی: مطالعه حاضر نشان داد گسترش بیماری‌های استرپتوکوکوزیس، لاکتوکوکوزیس، یرسینیوزیس و سپتی‌سمی آئروموناسی و درمان‌های مکرر علیه این بیماری‌ها، منجر به افزایش مقاومت آنتی‌بیوتیکی به‌ ویژه علیه داروهای رایج، نظیر اریترومایسین و اکسی‌تتراسایکلین شده است.