فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در یک آزمایش مزرعه­ای در سال زراعی 98-1397 در شهرستان شادگان، تأثیر روش آبیاری و مدیریت کوددهی بر عملکرد و بهره ­وری آب در باقلا مورد ارزیابی قرار گرفت. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد. عامل اول روش آبیاری (آبیاری کامل و آبیاری جزئی سیستم ریشه­ ای) و عامل دوم نوع کود (بدون کود، کود شیمیایی، کود دامی، کود کمپوست) بود. بیشترین عملکرد دانه با استفاده از کود شیمیایی و آبیاری کامل ریشه بدست آمد. عملکرد دانه باقلا در شرایط آبیاری جزئی ریشه و کاربرد کود شیمیایی 9/2 درصد بیشتر از آبیاری کامل ریشه و عدم کوددهی بود. استفاده از کود، عملکرد دانه باقلا را در شرایط آبیاری جزئی ریشه افزایش داد. با این ­حال، در شرایط آبیاری جزئی ریشه، عملکرد دانه باقلا تنها به شرط استفاده از کود شیمیایی بهتر از آبیاری کامل و عدم کوددهی بود. بیشترین و کمترین بهره ­وری آب به ترتیب با کاربرد کود شیمیایی در شرایط آبیاری جزئی ریشه و عدم استفاده از کود در شرایط آبیاری کامل ریشه بدست آمد. استفاده از کمپوست در شرایط آبیاری جزئی ریشه، باعث شد که بهره­وری آب نسبت به تمامی تیمارهای کوددهی در آبیاری کامل ریشه بیشتر شود. بیشترین میزان بهره­ وری آب در شرایط آبیاری جزئی ریشه بیش از 40 درصد بالاتر از بیشترین بهره ­وری آب در شرایط آبیاری کامل بود. با توجه به تفاوت معنی­دار عملکرد دانه، مصرف کود شیمیایی برای تولید عملکرد دانه مطلوب قابل توصیه است.